Anna Kr í Kreppu

Sölumaður dauðans

2009-03-31T04:33:00.001-07:00

Við Björg systir förum stundum og fáum okkur bita í hádeginu og reynum að sjálfsögðu að velja okkur eitthvað hollt og gott. Um daginn lá leið okkar á matsölustaðinn Maður lifandi og auk þess að fá okkur hádegisverð ákváðum við að kíkja í verslunina og athuga hvort það væri ekki hægt að fjárfesta í eins og einu heilbrigði. Sölumaður dauðans sá okkur litlu lömbin ráfa um í leit að einhverju sem gat gert lífið betra og greip okkur glóðvolgar. Við söluræðu sína notaði hún merkilega áróðurstækni og reyndi hvað hún gat að nota orðið drepa, dauði, eitur og annað í þeim flokki til að hræða úr okkur líftóruna. Hún þuldi upp allt sem ætti eftir að drepa okkur og samkvæmt henni þá áttum við örfáar klukkustundir eftir.
Ég er ekki í nokkrum vafa að konan hafi eitthvað fyrir sér í þessu öllu og fannst ræða hennar um skaðleika sætuefnisins aspartam sem konur dæla í sig í diet drykkjum ansi athyglisverð. Hún fór reyndar ansi víða í drápsræðum sínum og kom við í snyrtivörum og hárlitum og glennti framan í okkur agalega sniðugan farða sem væri sá besti á markaðnum. Kannski var það líka rétt en konugreyið hafði augljóslega ekki litið í spegil því með þessa grímu get ég ekki ímyndað mér að hún selji mikið af heilsu-augnskuggum og kinnalitum. Konan náði þó að selja mér heilsusamlegt roll-on úr snyrtivörulínunni. Hún sagði þetta eina svitalyktaeyðinn á markaðnum sem konur ættu að nota - engin eiturefni. Sagði heilsuspekúlanta tengja notkun roll-ons og holhandarraksturs kvenna við brjóstakrabba og hvað vill maður ekki reyna til að forðast þann vágest svo ég sló til. Eftir að hafa notað það í smá tíma fór ég að velta því fyrir mér af hverju ég væri allt í einu farin að svitna svona ógurlega. Þvílíka og aðra eins viðbjóðs-svitafýlu hef ég aldrei á ævinni kynnst fyrr en eftir að heilsu-rollonið kom til sögunnar og því var því fleygt, þó fyrr hefði verið.
Ég er enn að jafna mig á sálinni eftir að hafa setið í skólanum heilan dag og farið 5sinnum á klósettið til að reyna að þvo þessa viðbjóðs lykt af sem sat sem fastast. Ég er mikið að velta því fyrir mér hvort ég eigi að útskýra fyrir vinnuhópnum mínum að svitalyktin sé ekki vegna þess að ég sé sóði heldur út af þessu helv... roll-oni. Nei það kemur kannski ekki sérlega vel út. En ef ég segi ekkert þá verð ég þessi með ógeðisfýluna.....
Ég er eigilega í smá vanda. Allt sölumanni dauðans að þakka.

góður endir á afar slökum degi

2009-03-24T02:50:00.001-07:00

Okkur var boðið í voða skemmtilegt partý um helgina sem er mikil og góð tilbreyting frá hversdagslegu amstri. Við ákváðum að taka kvöldið með trompi og skemmta okkur þar til gleðinni lyki sem er nú orðið fátítt hér á bæ í seinni tíð. Gleðinni fylgdi ýmis misgáfuð uppátæki eins og að staupa tequila, ræða öll heimsins álitamál með skoðanir á því öllu, söngur með míkrafón í hönd og trúnó svo fátt eitt sé nefnt. Kvöldið var þó hið skemmtilegasta og leigubíllin heim úr Hafnafirðinum alveg þess virði. Það var hins vegar annað hljóðið í hjónunum morguninn eftir. Þynnkan var svo sem ekkert ógurleg því þroskinn hefur kennt manni að fara í vatnið á ákveðnum tímapunki heldur var það þessi þreyta sem hrjáir gamalt fólk þegar það fær ekki fullan svefn sem var að fara með okkur á sunnudeginum. Það var náttúrulega búið að lofa samningamanninum hinu og þessu sem þurfti að standa við eins og sunnudagaskóla kl.11 og svo húsdýragarðinum þar sem kindur voru rúnar kl 13. Já já allt mjög mikilvægir uppeldisliðir fyrir börnin en ekki eins mikilvægt fyrir foreldrana sem höfðu sofið tæpa 4 klukkustundir. En það var eins og svo oft áður við engan annan að sakast en okkur sjálf. Þreyta og pirringur er víst ekki lykillinn að góðu foreldri og í lok dags þegar pabbinn var lagstur upp í rúm með stóra stráknum sínum gat hann ekki annað en beðið hann afsökunar. Svarið var hins vegar það sem toppaði daginn því stráksi sagði "pabbi allt í góðu ég er bara búinn að steingleyma þessu"

pottur og partí

2009-03-16T02:37:00.000-07:00

Mín var heldur fljót á sér enda er nú bara mars..... Veturinn minnti hressilega á sig um helgina og við máttum þakka fyrir að komast yfir heiðina. Við tókum smá afslöppum í Selvíkinni og láum í bleyti og átum á okkur gat, eins og maður jú gerir í sumarbústað. Hvað er notalegra en að liggja í potti í snjókomu - jú kannski að liggja í potti í sólskini en við kvörtuðum ekki yfir hvítu hnoðrunum. Við keyrðum líka yfir á geysi þar sem Strokkur sló í gegn hjá bræðrunum.
Annars skilst mér að ég hafi misst af heljarinnar skemmtun á laugardagskvöldið. Það var nefnilega 10 árganga reunion í félagsheimili Seltjarnarness fyrir fólk fætt '70 - '80 og menn svona líka yfir sig ánægðir með helgina. Spjölluðu við gamla félaga, nágranna, þjálfara, kennara, kærasta/-ur og börnin sem þau pössuðu.... Já þetta hefur örugglega verið mikið stuð. Eiginmaðurinn ekki að skilja hvorki svekkelsið að hafa misst af þessu né skemmtunina við það að djamma með einhverjum sem var í 10.bekk þegar maður var í 7 ára bekk. Já þegar dæmið er sett þannig upp þá hljómar þetta nú ekkert sérstaklega vel en hann er náttúrulega úr stórborginni og skilur ekki smáborgarstemmninguna.
Gefum honum séns!

Vorið að koma og grundir að gróa

2009-03-13T02:29:00.001-07:00

Vorið er bara að koma, svei mér þá og páskarnir ekki einu sinni búnir. Við skelltum okkur í sund eftir vinnu/skóla í gær og nutum birtunnar alveg til að verða 7 í pottinum, heldur kalt en gæti alveg verið íslenskt vor. Maður er meira að segja farin að heyra einstaka fuglasöng ef maður hlustar mjöööög vel en líklegast var þetta barnið að æfa sig að flauta (þrotlausar æfingar).
Mér skilst að vorið sé hins vegar komið í Svíþjóð og í USA er pennsilvaniuskvísan okkar skokkandi um á stuttermabol. Þegar ég heyri svona vortíðindi frá útlöndum um miðjan mars þá væri ég alveg til í að Íslandið góða væri aðeins sunnar í Atlantshafinu. En það eru vænlegir tímar á næsta leyti, að minnsta kosti í náttúrunni og nú er bara að gleyma sorg og sút og njóta birtu og blóma.
Okkur langar voða mikið að fjárfesta í gömlum tjaldvagni eða einhverju sem gefur manni kost á að ferðast um landið og sofa út í náttúrunni á örlítið hlýlegri máta en í tjaldi. Mér skilst að það sé hins vegar setið um gamla tjaldvagna og það þurfi ekki nema eina auglýsingu í moggan til að koma þeim út.... svo það verður kannski fjárfesting seinni ára.

Siðfræðilegir fordómar

2009-03-03T06:08:00.000-08:00

Þessa dagana sit ég kúrs sem heitir "siðfræði verkefnastjórnunar" og er því uppfull af Aristóteles og Sókratesi. Það er áhugavert að lesa um heimspeki og siðfræði á tímum sem þessum og velta hlutum fyrir sér í samhengi við atburði líðandi stundar. Eiginmaður kunningjakonu minnar er danskur og þrátt fyrir að foreldrar hans hvetji þau statt og stöðugt að flýja ástandið hér og koma í sveitasælunna á Jótlandi þá ætla þau að staldra við og leyfa tímunum að líða. Daninn segir nefnilega að Íslendingar séu "gullfiskar" og spáir því að ekki líði að löngu þar til fólk fari á flug að nýju. Ég veit ekki hvað skal segja um ummæli sem þessi. Vissulega hefur hann rétt fyrir sér að mörgu leyti. Hann segir að Danir séu allt öðruvísi. Ef ástand sem þetta væri í Danmörku þá tæki það Danina mörg ár ef ekki áratugi að komast yfir það. Þeir myndu minnast þess í hverri ræðu og sýna mikla varkárni í öllum viðskiptum svo hörmungarnir endurtækju sig ekki. Já ...... .
Vissulega er gott að hengja sig ekki á það sem er liðið en jafnframt mikilvægt að minnast þess í þeim tilgangi að læra....... Horfa fram á við en líta endrum og sinnum í baksýnisspegilinn.

Helgarmyndin um Enron hneykslið minnti óneitanlega mikið á "snillingana" okkar og þann sýndarveruleika sem þeir hafa alið af sér. Nokkrir yfirmenn Kaupþings hafa sagt af sér og fréttir herma að ómögulegt sé fyrir þá að vinna undir nýrri stjórn, greyin.... Æi fær enginn annar ónotatilfinningu. Þeir eru að fara að starta einhverju nýju. Er það ekki málið. Koma peningum í umferð alla veganna á hreyfingu... Ætli þeir séu að fylgja siðfræði nytjahyggjunnar að afurðin leiði af sér meiri hamingju en óhamingju með samfélagið í huga? Nú spyr ég bara eins og kennslubókin.

Held ekki. Þetta eru athafnamenn, peningamenn með skýr markmið.... Þeim þykja kjaftafög eins og siðfræði leiðinleg og eyða ekki tíma sínum í það sem skiptir ekki máli........ Þeir eru að vinna að mikilvægum málum...... Styðja við jafnréttisbaráttuna, taka fæðingarorlof en skipta ekki á bleyjum.... vinna 60 stunda vinnuviku því þess er krafist...........

Já fordómar geta farið með mann - eða hvað!

Verkefni daganna

2009-03-03T01:13:00.000-08:00

MC donalds var heimsóttur í gær mönnum til mikillar ánægju. Mamman var hins vegar ekkert of glöð og kann engan veginn að meta burgerana. Franskarnar þær einu sem standa fyrir sínu... jú og flurryinn. Anyways keppnin er búin og nú er hætta á að Einar Áskell mæti á svæðið á ný. Það var ákveðið að koma upp nýju systemi og svo er að sjá hvort nýjar svefnvenjur verði ekki orðnar hluti að eðlilegum takti, vonandi. Nú eru það 10 broskallar og þegar þeim er náð þá fær hann að velja sér mynd í bíó. Við erum hvort eð er búin að lofa bíóferð svo lengi að það er ágætt að nýta hana í þetta. Nú er að sjá hvort keppnin sé enn spennandi eða hvort foreldrarnir þurfi að fara að finna uppá nýstárlegri uppeldisaðferðum. Hættan er vissulega sú að þegar verðlaun eru notuð eins og núna að þá þurfi endalaust að vera að verðlauna fyrir eitthvað jafn sjálfsagt og að fara að sofa. Þetta er bara hið flóknasta mál þegar menn eru bara aldrei þreyttir. Þegar verðlaunakerfið er í gangi þá liggur hann og skoðar bækur, raular og hugsar en er ekki galandi á okkur á fimm mínútna fresti og komandi fram biðjandi um hitt og þetta. Hann liggur nú rólegur þangað til hann sofnar. Freistingin að halda þessu áfram er gríðarleg fyrir okkur því nú þurfum við ekki að pirrast og fáum kvöldið út af fyrir okkur sem er afar mikilvægt eftir langan dag. Hver er að verðlauna hvern - það er stóra spurningin.....

keyptum okkur góða viku.

2009-02-28T14:18:00.000-08:00

Veit ekki hvað uppeldisfræðingar segja við þessu en við hjónin keyptum okkur góða viku á dögunum. Við vorum orðin ansi þreytt á þreytuleysi krónprinsins og endalausum Einars Áskels töktum langt fram eftir kvöldi. Drengurinn fer uppí rúm á milli átta og níu og er yfirleitt ekki dottinn í draumalandið fyrr en klukkan er langt gengin í tíu. Hann kann öll brögðin í bókinni, allt frá "ég þarf að pissa og drekka, tennurnar eru ekki nægilega vel burstaðar, mig langar í brúna bangsann sem ég finn ekki, má ég lesa eina bók í viðbót, má ég hlusta á eina sögu (í viðbót)"....... og alveg til "augun mín vilja ekki lokast". Það sem við hins vegar vitum eftir 4 og hálft ár er að hann er alveg brjálæðislega kappsamur og alltaf tilbúinn í hvaða keppni sem er. Því setti pabbinn upp plan fyrir vikuna og viti menn það er strax farið að svííínvirka. Eftir 7 broskarla þar sem hver og einn stendur fyrir gott kvöld hjá foreldrunum þá fær hann að fara á MC donalds sem er algjört treat fyrir 4 ára guttann. Nú eru liðnir 2 dagar síðan uppeldisaðferðin hófst og það er hreint lygilegt hvað Einar Áskell er orðinn sjálfsagaður.
Þetta er ekki flókið, smá verðlaun og málið er dautt.

Jahérna

2009-02-17T05:11:00.000-08:00

Ég fer nokkrum sinnum í mánuði, stundum viku, allt eftir því hvernig liggur á og fæ mér kaffisopa eftir að hafa farið með karlpeninginn í vinnu og skóla. Ég á mér næstum orðið mitt sæti við grandann á litlu kaffihúsi, Te og kaffi í sama húsi og Saltfélagið. Þar get ég setið í ró og næði því þeir eru fáir sem byrja þar daginn. Það er notalegt að fletta í tímaritum með rjúkandi kaffi og stundum hef ég tekið kennslubækurnar með og breytt um lestrarumhverfi svona til að halda neistanum.
Ég var því fyrir vonbrigðum í morgun þegar ég kom hreinlega að tómum kofanum. Það er búið að loka Saltfélaginu og kaffihúsið var eins og eftir skilnað. Annar helmingurinn var farinn og eftir stóð hálf einmanaleg sál. Afgreiðsludaman var leið þegar hún sagði mér frá atvikum helgarinnar og vissi ekkert um framtíð kaffistaðarins né sína eigin. Hún sagði mér að verslunin hefði riðað til falls en sömu sögu væri að segja um Habitat. Jahérna...... ég fékk mér nú samt kaffi þó ekki nema bara fyrir hana.
Já þetta er víst tíðin á Íslandinu góða og áfram halda fyrirtækin að berjast um þær fáu verðlausu krónur sem eftir eru og eitt er víst að ekki eru þær nógu margar fyrir þau öll.

Breytingar.....

2009-02-04T02:30:00.001-08:00

Já mér líst bara ágætlega á þessa nýju stjórn. Ótrúlegt en satt. Eiginmaðurinn sem hefur sagt að ég sé blárri en allt blátt getur bara étið þau orð ofan í sig. Enda hef ég lengi mótmælt því. Hef reynt að kjósa þann flokk sem hefur frambærilegt og trúverðugt fólk á sínum snærum. Fæ grænar bólur af liði eins og SK sem japlar taumlaust á því að leyfa sölu á áfengi í stórmörkuðum. KRÆST! Já það er einmitt mál málanna í dag.
Missti líka smá álit á einni týpu um daginn sem hefur mótmælt virkjunum hvað hæst enda mikið náttúrubarn. Hún er nefnilega með stuðlaberg í garðinum hjá sér. Var bara að spá hvort það væri þannig að þegar maður hefur sagt "verndum náttúruna" nógu oft að þá hafi maður rétt á að ná sér í nokkrar hjólbörur af friðuðu grjóti.

Nýtum þessa stöðu og aðskiljum framkvæmdar- og löggjafavaldið. Veljum ráðherra eftir færni þeirra á þeim sviðum sem ráðuneytin krefjast. Setjum lög varðandi hámarksþingsetu og ráðherrasetu (svo að fólk hætti að vera áskrifendur af jafn mikilvægum stöðum)...........................

Síðustu og verstu

2009-01-27T02:14:00.001-08:00

Það er fallegt vetrarveður, snjónum kyngir niður og á einu andartaki virðist allt svo friðsælt. Ég sit við eldhúsgluggann og velti því fyrir mér hvort konan ská á móti sé kannski búin að missa vinnuna. Hún fer greinilega með allan hópinn sinn út á morgnanna eins og ég og kemur svo aftur heim þegar hún hefur komið öllum, þremur börnum og manni, á sinn stað. Svo hugsa ég, æi hún virðist nú ekkert alltof glöð heldur og þá er málið dautt. Konan er greinilega enn eitt fórnarlamb hremminganna sem dundu yfir land og þjóð síðastliðinn október. Maður getur ekki verið annað en reiður. Á meðan allt virðist vera að fara til fjandans rífast ráðamenn um ráðuneytin. Hverju anskotans máli skiptir það hvaða ráðuneyti hver fær í heila 4 mánuði - einbeitið ykkur að vandanum.
Ég hlakka líka til að sjá hvernig VG munu bjarga okkur. Ég held ég geti leyft mér að segja að það gerist ekki með því að gróðursetja tré eða bjóða fólki greiðslur fyrir viðhald á eigin húsum eins og þeir nefndu í morgun. Kræst! Vandamálið er nefnilega aðeins stærra.
En ég er að reyna að temja mér jákvæðni á þessum síðustu og verstu og hef ákveðið að verða aldrei stjórnmála- eða lögreglukkona. Það kann enginn að meta alla þá miklu fórn sem þetta fólk færir fyrir störf sín.

Óþolandi námsmenn

2009-01-06T01:22:00.000-08:00

Námsmenn gráta vegna erfiðra aðstæðna og Gunnar Birgisson muldrar.
Ég hringdi í LÍN í gær til að athuga hvort þeir væru farnir að afgreiða lánin fyrir síðustu önn. Daman sem svaraði símanum eftir langa bið hefur líklegast ekki fylgst með fréttum undanfarna daga. Þegar ég sagðist vilja vita hvort og hvenær þeir borguðu út lánin þá svaraði hún mér í hneykslunartóni. "Hvurslags eiginlega óþolinmæði er þetta... það er bara stanslaust verið að hringja og reka á eftir okkur, við erum að byrja á að reikna út lánin og nú þarf fólk bara að vera rólegt"
Jæja já þessi týpa hugsaði ég og svaraði svo frekar ósátt... Heyrðu vinan ég skal sko segja þér það að þetta hefur ekkert með óþolinmæði að gera (þó að Gunnar Birgisson vilji meina að svo sé).. hér langaði mig að halda áfram en fann að hún virtist átta sig á því að ástæðan fyrir stanslausum hringinginum námsmanna væri kannski frekar sú að nú er vísa fallið á gjalddaga, skuldir, yfirdrættir og jólin hreinlega að sliga fólk sem margt er með fjölskyldu, börn sem þarf að fæða og klæða.
Alveg hreint ótrúlegt að hafa ekki minnstan skilning fyrir ástandinu, vinnandi hjá LÍN.
KRÆST!

svona til að lýsa jólastemmningunni betur

2008-12-17T01:45:00.000-08:00

Jólin koma

2008-12-14T15:02:00.000-08:00

Stúdínan kláraði jólaprófin um helgina og því var fagnað hátíðlega með jóla hinu og þessu. Fórum uppí sveit og náðum okkur í jólatré, fórum á jólaball, versluðum jólagjafir og tókum jólakortamyndir svo eitthvað sé nefnt. Nú er kvennsan líka að setja niður dagskrá fyrir vikuna og það verður unnið hörðum höndum við að hefja og klára hin og þessi verk sem hafa beðið. Ætlum að halda jólin heima í fyrsta sinn og því bætist margt við á listann. Erum búin að komast að góðri málamiðlun að jólakvöldverði og matseðillinn hljómar bara nokkuð vel. Við eigum vissulega eftir að sakna gamalla hefða og fjölmennra aðfangadagskvölda en okkur fannst þetta fínn tími til að koma okkar eigin hefðum á. Svo er bara að vona að ömmur og afar fari að átta sig á því að þau eru orðin grá og guggin og tími til kominn að þiggja heimboð afkomenda.
Strákarnir hafa fengið litla pakka á hverjum degi síðan 1.desember. Húsfreyjan og danmerkurmærin dúllaði sér nefnilega við saumaskap fyrir síðustu jól og því fær afraksturinn að njóta sín og drengirnir græða. Þegar Birgir Steinn var spurður að þessu fyrirkomulagi og af hverju hann fengi pakka dagana áður en jólasveinarnir komu þá svaraði hann því að það væru sko vinir jólasveinsins sem kæmu með pakka þessa fyrstu daga í desember en svo tækju jólasveinarnir við þann 11.des. Hann hefur líka verið að velta mikið fyrir sér hvað má og hvað ekki og hvað jólasveinninn telji óþekkt og hvað ekki. Hann spyr okkur því gjarnan hvort að jólasveininum finnist það í lagi að lesa t.d eina bók til viðbótar uppi í rúmi.

Já þessir jólasveinar auðvelda manni uppeldið þessa dagana, alla veganna þegar um 4 ára börn er að ræða. Hvað varðar 2 ára drenginn þá hefur það eiginlega ekkert að segja. "Jólasveinninn, hann er ljótur og ég er hræddur við hann."

Strætó til Spánar

2008-12-09T05:50:00.001-08:00

Við mæðginin ákváðum að taka strætó niður í bæ eftir leikskóla og kíkja á endurnar og jólaljósin áður en við færum í vinnuna til pabba (sem er mikið sport). Það var fallegt veður og þar sem við stóðum í strætóskýlinu og biðum eftir vagninum sá ég að hugur litla kallsins var alveg á fullu. Hann þagði þunnu hljóði og virti þetta allt saman fyrir sér. Þegar við svo stigum uppí strætisvagninn og settumst niður þá spurði hann mig hvort við værum að fara til Spánar. Ég sagði honum að við ætluðum niður í bæ að sækja pabba í vinnuna og þá fannst honum upplagt að við næðum bara í afa Gunna, ömmu Gretu, afa Óskar og bara allt gengið í leiðinni og færum svo öll saman til Spánar. Hann talaði mikið um flugvöllinn og flugvélina og sagði mér að Ingunn og mamma hennar væru líka í flugvélinni en Ingunn er besta vinkona hans úr leikskólanum.
Það er greinilegt að frostið og kuldinn kallar á sælar minningar og alveg víst að þeir bræður skemmtu sér sko vel á Spáni eins og við öll. Það væri svo sem ekkert amalegt ef að leið 13 gæti bara komið manni í sangríu á sólarströnd.....

Þakkargjörð

2008-12-08T04:15:00.000-08:00

Við fórum í rosalega flott Thanks-giving boð hjá frændfólki okkar í Hafnafirðinum á dögunum. Við erum nefnilega svo heppin að hafa fengið að kynnast þessari skemmtilegu bandarísku hefð því Guðbjörg og Jakob hafa haldið fjölskylduboð að hætti kanans á hverju ári síðan þau flutt aftur heim frá USA. Veislan byrjar yfirleitt rétt eftir hádegi og stendur fram á kvöld. Við sitjum hátt á annan tug manns við langborð og njótum kræsinganna enda er Guðbjörg með betri kokkum líklegast á hnettinum bara. Að þessu sinni var 12 kílóa kalkúnn borinn á borð með vægast sagt geggjuðu meðlæti sem bragðast eins og kokkurinn hafi margútfært uppskriftina og sé nú búinn að finna þá einu sönnu sem allir braðglaukarnir eru sáttastir við. Eftir að hafa stútfyllt sig af mat og þakkað fyrir það sem árið og lífið hefur gefið hefur skapast hefð fyrir því að fara í göngutúr. Að þessu sinni var jólaþorp þeirra Hafnfirðinga heimsótt í 5 stiga gaddi og handverk gaflaranna skoðað. Þegar heim var haldið beið svo rjúkandi súkkulaði og einhver mesta dýrindis kaka eftir göngugörpunum....
Það sem var í fyrsta sinn dálítið átakanlegt voru þakkirnar. Við þökkum vissulega fyrir allt sem við eigum, hvert annað, börnin, heilsuna og lífið en syrgjum um leið svo ómissandi konu sem erfitt er að vera án. Það var því skrítin stund að þakka þegar sorgin er enn svo sterk.
Birgir Steinn spurði í fyrsta sinn hvað allir væru að gera og þegar ég útskýrði fyrir honum að fólk væri að þakka fyrir það sem það ætti í lífinu, fyrir það sem gleddi það þá sagði hann. " Ég þakka fyrir að vera frjáls, fyrir að eiga mömmu og pabba og frænkur"

Já það verður seint hægt að toppa boð eins og þau gerast í Firðinum það er víst.

Verkefnastjóri í fullu starfi

2008-12-04T02:24:00.000-08:00

Strákarnir okkar stækka og þroskast hratt þessa dagana. Þeir koma okkur stanslaust á óvart og halda okkur foreldrunum í þrotlausum balletæfingum og reyna á hæfileika okkar á mörgum sviðum. Samningatækni, þolinmæði, rökfærslur og áfram mætti telja eru aðal viðfangsefni dagana. Já uppeldi er ansi strembið og það kynnist maður best þegar maður stendur í þeim sporum sem við stöndum í núna. Arnar Kári er á þessu týpíska trouble two og fer að detta inn í terrible three svo maður er bara að massa sig upp undir komandi tíma. Við höfum náttúrulega smá reynslu þar sem við erum ný útskrifuð með þann eldri og ég get svo svarið það að það var alveg merkilegt hvað ýmislegt breyttist þegar blásið var á fjórða kertið á afmæliskökunni. Frekjuköstin sem ég gat bloggað um daglega, eða alla veganna vikulega hér áður fyrr eru nú sjaldséð. Maðurinn hefur náttúrulega alveg skoðun og skap en fer bara svo aksoti vel með það, miðað við aldur og fyrri störf.
Sá litli er hins vegar tekinn við....... enda algjör óþarfi að leyfa foreldrum í hlutverkinu að fá einhverja pásu. Hann er mjöööög ákveðinn og leikskólakennararnir höfðu orð á því að líklegast hefði honum gengið svona vel að hætta með bleyju einmitt vegna þessa skapgerðaeinkenna. Bleyjan var hreinlega tekin af einn daginn og eftir það var pissað í klósettið...... Ekki mikið vandamál það. Við erum eiginlega alveg gapandi, hann bara heldur í sér í búðinni eða bílnum og hefur ekki einu sinni pissað undir á nóttunni. Vaknar bara um miðja nótt og kallar og gerir þetta bara eins og hann hafi aldrei gert annað. Það er hins vegar meira mál að díla við hann þegar hann hefur bitið eitthvað annað í sig eins og að vilja ekki þetta eða hitt eða vilja bara þetta eða hitt.....
Í einni klausu námsefnisins sem ég strita í gegnum þessa dagana er fjallað um eiginleika góðs verkefnastjóra. Honum á að vera ýmislegt til lista lagt og hafa flesta þá mannkosti sem hugsast getur en eitt þarf hann þó að vera sérstaklega flinkur í og það er að kunna að velja rétt úr öllum þeim ólíku leiðum sem eru í boði til að stýra mismunandi hópum. Tveir hafa nú sjaldnast talist hópur en ég get oft sett mig í hlutverk verkefnastjórans þegar ég leiðbeini gaurunum mínum og velti fyrir mér hvaða vopni er best að beita hverju sinni...

Bankamaðurinn á leiðinni í háttinn

2008-11-12T14:06:00.000-08:00

Ætli Björgúlfur Thor sé að gera eitthvað svipað og þessi bankamaður?

Merkilegt hvað Kungfu Panda hafði langvarandi áhrif - spurning um að senda barnið í karate!

Veistu hvað ég ætla að verða þegar ég er orðinn stór?

2008-11-10T05:19:00.000-08:00

Sonur minn komst í gamalt Matador spil um helgina og hefur nú gengið um íbúðina í nokkra daga með litla skjalatösku, fulla af peningum, undir hendinni. Í morgun þegar hann sat við cheerios skálina og taldi peningana spurði hann mig hvort ég vissi hvað hann ætlaði að verða þegar hann yrði stór.
Ég hugsaði í smá stund og þuldi svo upp störf sem myndu henta aldraðri móður að sonurinn fengist við.
Hummm Flugmaður (sé mig alveg fyrir mér í cockpitinum á leiðinni til Hawai.
Smiður (þyrfti alveg einn svoleiðis mér við hlið sem gæti gengið í hin og þessi verk þegar mér hentar).
Læknir (Alveg bráðnauðsynlegt þegar fram líða stundir).
Svörin voru nei við þessu öllu svo að ég stóð alveg á gati....
Það byrjar á ba ba.. sagði hann svo og ég hugasði um allt sem mögulega gæti byrjað á ba?
Ba......tmann (hummmm barnið er jú 4 ára) - Nei
Ba.....nani (hehe) - ohh nei mamma.
Ba..............nkamaðu. - Já mamma rétt! Hrópaði hann þá glaður. Móðirin var hins vegar ekki alveg eins glöð. Jú vissulega er pabbi bankamaður og hann er góður maður en þetta er ekki alveg starf starfanna þessa dagana (hugsaði ég).
Þá sagði hann. Ég ætla sko að eiga banka þar sem fólk getur komið og dregið sér peninga úr bunkum.
Ok drengurinn er 4 ára en þetta hljómar svo sem ekkert ólíkt því sem hefur verið í gangi hjá fullorðnu fólki á undanförnum missserum. Samt kannski meira svona að ákveðnir aðilar hafa verið að draga peninga úr bunkum annarra.
Svo sagðist hann reyndar líka stundum ætla að vinna í sjónvarpinu - svona með bankastarfinu. Nú sagði ég - hvað þá?
Ég ætla að spila fótbolta í sjónvarpinu.
Já af hverju ekki. Einhverjar húsmæður í Vesturbænum og ein í Köben hefðu nú alveg verið til í að sjá Bjögga Thor á stuttbuxum í sjónvarpinu svona við og við.

Fullkomleikinn

2008-11-06T01:09:00.000-08:00

Ég á mér margar fyrirmyndir í lífinu. Flestar eru venjulegt fólk, vinir og ættingjar sem hafa á lífsgöngu sinni afrekað það að hafa einlægni og heiðarleika að leiðarljósi. Ég hrífst af fólki sem þorir. Ekki endilega af þeim sem þora að hoppa niður af klettum heldur frekar þeim sem þora að vera þeir sjálfir. Þora að gera mistök og þora að vera ófullkomnir. Þora að gefa af sér og koma fram eins og þeir eru klæddir hverju sinni. Að vera nokk sama þó að þeir fylli ekki endilega allar væntingar samferðamanna heldur geri eins vel og hægt er samkvæmt eigin sannfæringu.
Ég hlustaði nýlega á viðtal við Hemma Gunn. Fyrir mér hefur hann alltaf verið hlæjandi krúttkallinn sem sögurnar segi að hafi drukkið kannski aðeins of mikið. Það má vel vera en á þessari lífsleið hefur hann greinilega öðlast hugsunarhátt sem fleiri mættu temja sér. Þrátt fyrir krumpað útlit er hann með heilli innri mönnum og hann þorir. Ekkert ósvipaður kappi er Ólafur Stefáns handboltakappi. Horfði á hann í þættinum hennar Evu Maríu fyrir nokkrum sunnudagskvöldum. Ég verð bara að viðurkenna að ég skildi ekkert svakalega mikið af því sem hann var að segja - er greinilega ekki nógu greind eða vel lesin að átta mig á þessari "dýpt". En ég var þó sammála honum í einu og það var þegar hann talaði um að fólk, Íslendingar þyrftu að þora að afsaka sig. Þora að viðurkenna mistök.
Það er líka merkilegt að maður muni einungis eftir einum pólitískum aðila í okkar tíð sem hefur stigið niður af palli og beðiðst afsökunar. Man ekki einu sinni fyrir hvað hann hann lét af embætti borgarstjóra en ég man hvað mér fannst þessi Þórólfur Árnason mikill maður að þora að viðurkenna í þessu FULLKOMNA landi að vera ekki einn þeirra óaðfinnanlegu.

Eftirfarandi spakmæli eftir einhvern spekiinginn, man ekki hvern, mættu íslendingar almennt hugleiða stöku sinnum. Það kæmi okkur kannski áfram!

"Aim for success, not perfection. Never give up your right to be wrong, because then you will lose the ability to learn new things and move forward with your life."

Ísland spilltast í heimi

2008-11-04T12:25:00.000-08:00

Ætli við höfum ekki komið okkur í efsta sæti á lista yfir spilltustu þjóðir heims.
Ókei seðlabankastjórinn var áður forsætisráðherra í hvað 14 ár og þar á undan borgarstjóri í 12 ár og hefur nú völd á við einræðisherra en............
Það er með ólíkindum í fyrsta lagi að hægt sé að taka lánsveð í hlutabréfum og í öðru lagi að starfsmenn KB banka hafi með nokkrum tilfærslum komist undan persónulegri ábyrgð á skuldum vegna lána þeirra í skuldakreppu sem þeir að miklu leyti sköpuðu.
Manni blöskraði, fyrir nokkrum dögum, að heyra að einhverjir þyrftu að ráða til sín lífverði til þess að sofa rólegir á nóttinni. Fannst fólk alveg vera að tapa sér og nú væri kominn tími til að landinn tæki sig saman í andlitinu og hætti að kenna hinum og þessum um en........... Nú vorkennir maður þessum mönnum ekki mikið og skilur þá ágætlega sem gætu hugsað sér að kýla þá nokkra kalda.

Ég er bara algjörlega hætt að botna í nokkrum sköpuðum hlut. Finnst ég vera stödd einhvers staðar þar sem sjórinn er bleikur og skýin græn og enginn sjái neitt athugunarvert við það að blómin tali og húsin gangi.

Andlega Anna

2008-11-03T03:27:00.000-08:00

Kúrsinn sem ég er að byrja á heitir Leiðtoginn og sjálfið. Hlakka alveg rosalega til að mæta í tíma hjá Hauki Inga Jónassyni sem er í senn viðskiptalærður og sálgreinir. Það verða spennandi tímar og mér skilst á þeim sem hafa klárað kúrsinn að hann skilji alveg heilmikið eftir.

Á sama tíma og ég dunda mér við námsbókina Project leadership þá fletti ég í Munkinum sem seldi sprotbílinn sinn en hana á ég einnig að vera búin með fyrir fyrsta tímann á fimmtudaginn.

Er dáldið hrifinn af þessum andlegu fræðum og nikka ahha á annarri hverri síðu - Alveg hjartanlega sammála.

Þegar vesturlandabúinn segist aldrei hafa verið heppinn heldur komist leiða sinna af hreinni þrákelkni þá er svar munksins sem mér finnst dáldið gott:
"Heppni er ekkert annað en hjónaband undirbúnings og tækifæris"

Bara horfa - ekki kaupa!

2008-10-29T13:57:00.000-07:00

Það hefur verið gott og gaman að komast aðeins í burtu úr mekka fjármálakreppunnar. Strikið iðar af pokahlöðnu fólki en nú talar engin íslensku. Íslendingar eru að fást við annað en að eyða peningum en svo er nú líklegt að þeir fáu sem kunnu að vera á strikinu séu nú ekkert að flagga okkar ilhýru tungu skulda. Jólin eru hins vegar komin til Köben og ég fékk leyfi til að fjárfesta í 24 dkr. djásni á jólatréð. Kallinn er bókstaflega með mig í snöru með afskaplega litlum slaka. God damn it hvað hann er stabíll. Búðirnar eru sneisafullar fyrir jólin en nú er maður að þjálfa sjálfsaga. Líður eins og ég sé í æfingarbúðum. Móð og másandi ...............
Annars leikur veðrið við okkur og góðir vinir dekra með veisluföngum og skemmtilegum samræðum. Framundan er svo sjálf mastersvörnin og svo er það bara kreppan á ný.
Áður ætlum við þó að eiga góðar stundir með vinum okkar á Jens Otto Krags gade í nostalgíu og gleði.

Mastersvörn

2008-10-27T05:15:00.001-07:00

Við Styrmir erum á leið til Danmerkur á morgun. Ekki alveg besta tímasetningin enda er ekki um neina verslunferð að ræða. Styrmir þarf að standa fyrir framan prófessora í DTU og verja mastersverkefni sitt og þá er bara að vona að þeir hafa ekki átt hluti í íslenskum fjárfestingafléttum. Sögusagnir af reiðum dönskum kaupsýslumönnum ganga um landið eins og önnur leiðindi. Tvær virðulegar íslenskar konur voru reknar á dyr í búð á Strikinu á dögunum fyrir það eitt að vera frá Íslandinu góða.
Manni sárnar bara að heyra svona. Við erum gott fólk og eigum þetta einfaldlega ekki skilið. Við dæmum ekki Þjóðverja af Hitler og Nasistum né Bandaríkjamenn af Bush og drápsherjum hans.
Við erum réttlát, heiðarleg, dugleg, vinnusöm, sanngjörn,......... friðarsinnuð þjóð - næstum öll sem eitt.
Við ætlum að heimsækja vini og gamla góða staði og látum reiða Dani ekkert aftra okkur í því. Okkur þykir bara svo vænt um Danmörku þó að sú væntumþykja sé ekki endurgoldin þessa stundina .....

Mótmælum hryðjuverkalögum breta.

2008-10-22T05:49:00.000-07:00

Ég fékk póst í morgun þar sem Gylfi Zoega stjórnmálafræðingur ásamt fleirum safnar undirskriftum og myndum af okkur Íslendingum með yfirskriftinni "Við erum ekki hryðjuverkamenn". Mér finnst þetta gott framtak því eitthvað verður að gerast á meðan ráðamenn ráða.
Ég legg til að við látum til skara skríða öll sem eitt og sendum blessuðu Bretunum hundruði fjölskyldumynda í von um að þeir sjá hvað þeir eru að gera okkur lítilli fiskiþjóð í norðri. Þjóð sem er þekkt fyrir að allt annað en blóðuga bardaga og hryðjuverk.

http://www.indefence.is/index.php

Nýju fötin keisarans

2008-10-21T02:52:00.000-07:00

Einhver agalegur spekingur á sviði fjármála hélt því fram í viðtali við Ríkissjónvarpið í gærkvöldi að sérhver api ætti að hafa vitað hvert stefndi.
Góðærið var víst bara sápukúla sem hlyti að springa og nú sitjum við eftir rauðeygð með sápu í augunum. Bens-jepparnir og allt fíneríið var fjármagnað á lánum eða launum sem voru borguð með lánum. Sem sagt ekki raunveruleg innistæða fyrir einu né neinu.
Davíð fær vægast sagt lítinn stuðning en heldur samt ótrauður áfram með hvatvísi að leiðarljósi.
Jahérna hér.....
Erum við þátttakendur í sögunni um nýju fötin keisarans þar sem heilt ríki lokaði augunum fyrir hinu augljósa. Lét blekkjast og allir spiluðu með. Við horfðum á berrassaða keisarana, hetjurnar okkar og veittum þeim hverja viðurkenninguna á fætur annarri.
Hvernig getur manni liðið annað en kjánalega

Baráttukveðjur

2008-10-15T14:19:00.000-07:00

Ég sit hér við tölvuna og tárast. Það er ekki vegna frétta um fjármálakreppuna heldur vegna rauna sem vinir okkar eru að ganga í gegnum þessa dagana.
Lítill 3 ára sonur þeirra var nefnilega að greinast með hvítblæði og berst nú svo hetjulega fyrir lífi sínu.

Þegar ég les þessar færslur um daga þeirra á spítalanum þá get ég ekki annað en hugsað til foreldra minna. Rétt tvítug stóðu þau í nákvæmlega sömu sporum og þetta góða fólk. Gengu sorgmædd og hrædd um ganga spítalans með hnút í maganum og allt sitt traust í höndum nokkurra lækna.
Ég er á hverjum degi þakklát fyrir það sem mér var gefið. Ekki bara þakklát læknavísindunum og því ótrúlega öfluga læknateimi sem sá um mig heldur ævinlega þakklát foreldrum mínum sem fórnuðu mörgu sínu til að koma mér yfir þessar torfærur.
Ég trúi því líka af öllu mínu hjarta að þið elsku vinir munið komast þennan veg á sama hátt og þau gerðu. xxx

Litlu gaurarnir mínir

2008-10-13T07:04:00.000-07:00

Varð að setja þessa mynd í loftið. Björg náði þessu momenti sem er svo lýsandi fyrir gaurana mína. Annar á stökkinu uppúr en hinn kominn á bólakaf með táslurnar uppí loftið.

Koma svo!

2008-10-09T02:37:00.000-07:00

Staðan er afar svört ef svo má segja og fólk er hrætt og reitt. Sumir eru reiðir útí Davíð Oddsson, Lárus Welding, Hannes Smárason, gjaldkerann, fjármálaráðgjafann í bankanum eða jafnvel sig sjálfan. Á svona tímum er víst afar óhagstætt að vera reiður. Reiðin fær mann til að gera hluti sem maður sér eftir. Breytir manni í skrímsli sem maður hefur enga hemil á... Reiðir Íslendingar sjást hins vegar víðsvegar eins og gargandi mávar og reyna í örvæntingu að breyta því sem verður ekki breytt.
Gróa segir að háværir og yfirgangsfrekir Íslendingar hafi fælt Lárus Welding og fjölskyldu út úr matvöruverslun og komið í veg fyrir að hann fengi með börnum sínum að versla inn mjólk og brauð. Einkaþoturnar og aðrar eignir stórforstjóranna eru vaktaðar og Geir H Haarde og Davíð Oddssyni er fylgt af lögreglu um götur borgarinnar.
Enn fremur eru sögusagnir um örvæntingafulla bankastarfsmenn sem sagðir eru hafa tekið líf sitt farnar að ganga manna á milli.
Þetta eru hörmungar - vægast sagt.

Íslendingar hafa þó lent í hörmungum áður.
Farsóttir eins og Svartidauði voru alvöru hörmungar. Þar upplifði fólk að heilu fjölskyklurnar voru þurrkaðar út. Fólk hjúkraði hverju öðru í nokkra daga en kvaddi svo allt sem það lifði fyrir án nokkurrar vonar um lækningu.

Við getum hins vegar læknast af þessu, þ.e ef fólk heldur sönsum. Mannauðurinn er enn til staðar. Öll okkar þekking, metnaður og orka er enn til staðar. Við þurfum bara að komast yfir þetta og jafna okkur og svo er ekkert annað í stöðunni en að læra af þessari dýrkeyptu kennslustund og verða hæfari fyrir vikið.
Það er það bjarta við þetta allt að þrátt fyrir að Bensarnir og þyrlurnar verði kyrrsettar þá fáum við annað tækifæri til að koma undir okkur fótunum og njóta lífsins með þeim sem standa okkur næst.

Hvar eru peningarnir betur geymdir en í bumbunni?

2008-10-07T05:45:00.000-07:00

Maður vaknar að morgni í næstum nýju landi. Ísland best í heimi er ekki efst á lista hjá næstum neinum. Við hjónin erum í líklegast slæmum málum eins og flestir. Ég námsmaðurinn og eiginmaðurinn sem á í raunverulegri hættu á að missa vinnuna veltum möguleikunum fyrir okkur. Það er ekki beint hægt að segja að við lifum í heimi tækifæranna eins og fyrir nokkrum dögum. Eða það héldum við. Von bráðar fyllist markaðurinn af atvinnulausu, vel menntuðu og frambærilegu fólki. Flestir þessara mættu samviskusamlega til vinnu sinnar á hverjum einasta degi en gerðu sér engan veginn grein fyrir hvert stefndi. Ég á einstaklega bjartsýnann mann sem segir mér að hætta öllum áformum um að hætta námi og hefja atvinnuleit. Nám er vissulega góður kostur í ástandi sem þessu en....... "Við erum afskaplega rík en eigum bara enga peninga" sagði góður maður þegar hann lýsti ástandinu. Það er einmitt vandamálið. Þeir sem eiga stórar fasteignir geta ekki einu sinni komið þeim í verð til að létta á vanda sínum því það er enginn sem getur fest kaup á svoleiðis löguðu í dag.
Eftir kvöldfréttirnar í gær vorum við að ganga frá eftir kvöldmatinn og allt í einu heyrum við litla kallinn okkar hósta og ræskja sig og spyrjum hann hvort að það sé ekki allt í lagi með hann. Hann svarar því játandi og þegar við spyrjum hann hvað hann hafi verið að borða þá segir hann "peninginn" Ha peninginn? Já peningurinn fór í mallann!
Hvað meinarðu, fór peningurinn í mallann? Jamm sagði hann og stakk svo út tungunni - "hann er farinn" og benti svo á bumbuna. Arnar Kári krútt hefur greinilega metið þetta besta staðinn fyrir spariféð.
Nú bíðum við bara eftir að peningurinn skili sér í bleiuna og förum svo og verslum okkur eitthvað uppbyggilegt í bónus. Verst að geta ekki bara rétt brúnleitan peninginn, einhverjum þeim sem gæti talist ábyrgur fyrir þessum hörmungum sem þjóðin er að ganga í gegnum. En á Íslandi hafa valdamenn völd en þurfa aldrei að axla ábyrgð og því geri ég ekki ráð fyrir að það sé með öðrum hætti nú þegar þjóðin er farin á hausinn... Þetta er engum að kenna - þetta er alheimskreppa!

Óvæntar uppákomur

2008-10-03T03:00:00.000-07:00

Það er búið að vera þónokkuð af óvæntum uppákomum uppá síðkastið svo ekki sé meira sagt. Snjórinn í morgun sló þó öllu við, alla veganna hjá yngri kynslóðinni. Synir mínir skríktu og iðuðu að komast út þegar þeir litu út um gluggann í morgun. Birgir Steinn klæddi sig í snarhasti og var kominn út í snjóinn 5 mín síðar. Velti sér uppúr snjónum með brosið út að eyrum og minnti mig einna helst á Jóakim Aðalönd í peningatanknum sínum. Svo dritaði hann snjóboltum í alla sem gengu fram hjá, þeim til mikillar ánægju geri ég ráð fyrir. Á meðan þurrkuðum við stírurnar úr augunum og leituðum að einhverju klæðameiru en pjötlunum sem liggja enn á stólunum frá Spánarferðinni góðu.

Þetta eru erfiðir tímar fyrir marga og lítið er fjallað um annað en sjóð 9 og Skitnismálið. Við sem svo blessunarlega vorum ekki nægilega rík til að eiga margar millur í hlutabréfum og náðum einhvern veginn aldrei að detta almennilega í það og fá okkur jeppa, fellihýsi, hjólhýsi og snjósleða á "afar hagstæðum" lánum urðum fyrir tiltölulega litlu tjóni. Ennþá að minnsta kosti. Það á þó ekki við um alla og þeir sem eru að skella harkalega til jarðar finna líklegast til á mörgum stöðum.
En hver svo sem staðan er fjárhagslega þá er þetta í alvöru talað ekki það sem skiptir öllu. Eftir sorgaratburði vorsins finnst mér þetta minniháttar.

Nú verður bjartsýnis- en um leið raunveruleikabylur að ganga yfir landann. Á erfiðum tímum verður fólk að reyna að líta inná við og hugsa um það sem skiptir virkilega máli. Líta á þetta sem lærdóm og virkilega læra.

"Eina leiðin til að fá allt sem þú vilt er að vilja allt sem þú færð" (baksíðupistill Birgis Arnars úr fréttablaðinu á mánud. síðasta)

Hjaltalín

2008-10-02T02:45:00.000-07:00

Finnst Hjaltalín frekar góð hljómsveit. Skemmtileg blanda af hljóðfærum og massa flottar raddir. Er yfirleitt ekki eins hrifin af karlröddum eins og kvenröddum en finnst röddin hans alveg æði. Er obviously nett lesbó þegar kemur að tónlist.
Well...... Það er líka svo krúttlegt að Arnari Kára finnst "Þú komst við hjartað í mér" æði og dillar sér í takt, sposkur á svip og reynir að ná textanum. Raular með og stingur inn einu og einu orði sem hann greip einhvers staðar fyrr í laginu. Vill svo helst vera í fanginu á mér og dansa. Like it a lot.
Uppáhaldslögin mín eru hins vegar Trailer Music og The trees dont like the smoke.
Þetta er ákkúrat svona vetrartónlist - ofurljúf og róandi.
Mæli með henni í frostinu!

Blogg eða ekki blogg

2008-09-30T02:55:00.000-07:00

Mér finnst alveg ómissandi að skoða nokkur blogg í viku og finnst heilmikið vanta þegar nýtt blogg frá traustum bloggurum eins og GB, Ástu og Svölu hefur ekki dottið inn í nokkrar vikur.
Það virðist þó vera deyfð yfir bloggheiminum hjá hinum almenna bloggara sem talar hæfilega mikið um pólitík en meira um allt og ekkert sem er ekki síður gaman að heyra af.
Bloggið er án efa góður staður fyrir pólitíkusa að koma hugmyndum og skoðunum á framfæri og fyrir fólk í útlöndum til að leyfa vinum og ættingjum að fylgjast með frá fjarlægum slóðum. En af hverju að blogga þegar þú býrð nálægt flestum þínum og talar við marga þeirra sem teldust til helstu blogggesta þinna, kannski oft í viku. Af hverju þá að opna sig fyrir veraldarvefnum? Af hverju ekki?
Vinkona mín ein á margra ára bloggfærslur sem hún segir eins konar dagbók. Mér finnst það góður punktur. Þetta eru heimildir sem gaman verður að glugga í einhvern tíman þegar minnið er farið að gefa sig... Þessir litlu ómerkilegu hlutir sem er svo dýrmætt að halda utan um og varðveita...
Tveir af mínum uppáhalds bloggurum eru í bloggdeyfð. Hugsanlega hafa þeir velt því sama fyrir sér og ég - af hverju að blogga heiman úr Heiðardalnum þar sem flestir hinir búa líka?
Mig langar þó til að hvetja þessar góðu stöllur mínar til dáða..............
ARNEY OG BJÖRG! Er ekki komin tími fyrir eins og eitt gott blogg?

Viðburðarík helgi

2008-08-21T08:22:00.000-07:00

Já helgin síðasta var vægast sagt viðburðarík. Eins konar lok á svo mörgu. Fyrir okkur mæðginin var þetta líklegast síðasta útleiga sumarsins - lok á góðu sumri. Við tre amigos fórum nefnilega til Vestmannaeyja með hópi vina og áttum góðar og ærslafullar stundir. Eins og ein vinkona mín í hópnum orðaði svo rétt að þegar börnin eru orðin fleiri en þeir fullorðnu þá má nú kannski ekki búast við öðru en fjöri og því þurfti stundum að taka á honum stóra sínum til að ná friði og ró yfir mannskapinn. En við erum allar nokkuð sammála um að börnin voru til fyrirmyndar - oftast nær (alla veganna miðað við fjölda).
Á meðan ég sá eyjuna í öðru ljósi en áður sat Styrmir sveittur við og lauk við fyrstu drög að ritgerðinni. Hún var meira að segja farin til þeirra í Danmörku til fyrsta yfirlestrar þegar við komum dauðþreytt og örmagna heim úr siglingunni góðu.
Mér fannst mjög merkilegt að skoða "Pompey Norðursins" og held að það gæti hreinlega orðið eitt helsta túrista-aðdráttarafl okkar Íslendinga. Það var ansi merkilegt að sjá glitta í niðurgröfnu húsin sem þeir vinna hörðum höndum við að grafa upp eftir elgosið. Það var líka gaman að keyra um eyjuna og sjá þessa stórbrotnu náttúru sem eyjaskeggjar sjá út um eldhúsgluggann þegar þeir hreinsa stýrurnar úr augunum á morgnanna. Við sprönguðum, fórum á rólóvöll, í heitan pott og í Krónuna sem virtist hafa allt af öllu þrátt fyrir mikla fjarlægð frá stórborginni ;)
Þetta var hreint mögnuð ferð en eitt er þó víst að þegar ég legg næst í langferð sem þessa þá verð ég EKKI SINGLE MOM. Thats for sure!

Algarve hvað?

2008-07-31T03:05:00.000-07:00

Við höfum Reykjavík og Nauthólsvík með 28°c og þá þarf nú ekki að leggja land eins og Portúgal undir fót. Við skelltum okkur sem sagt á ströndina í gær og ÓMYGOD hvað var mikið af fólki. Bara dáldið góð stemmning verður að segjast. Börnin að busla í ísköldu vatninu og keppirnir flatmaga á ströndinni.
Er nú farin að skilja velgengni Dísu og Bjössa í World class ansi vel eftir gærdaginn. Þau gera ekki annað en að stækka við stöðvarnar og fjölga þeim..... og ekki veitir af.
Kroppahjónin græða á tá og fingri en ekki léttist landinn.
Hvað er til bragðs?

Fjárútlát og forgangsröðun

2008-07-29T02:03:00.000-07:00

Greinar og pistlar um sparnað eru ekki óalgengir í dagblöðum og tímaritum þessa dagana. Kreppan er kannski bráðnauðsynleg eftir allt. Hægir á svokallaðri ofsaneyslu.
Eftir að hafa innbyrgt öll þessi misgóðu ráð frá hinum og þessum er kannski margt vitlausara en að fylgja góðum ráðum og fara markvisst að spara. Þá ekki bara hugsa um að spara og neita sér um eitthvað sem maður hvort eð er þarf ekki - heldur í alvörunni spara.
* Leggja 10% af tekjum eða einhverja fasta upphæð í öryggissjóð eru góð ráð. Með öryggissjóði er svo alltaf hægt að dekka óvæntar afborganir sem ávallt detta inn.
* Frysta og aftur frysta og þar af leiðandi henda engu. Matur geymist alveg endalaust lengi í frosti segja húsmæðurnar með reynsluna. Stýra hjá Hússtjórnarskólanum hvetur ungt fólk til að fjárfesta í frystikistu og segir það sparnað þrátt fyrir smá fjárútlát í byrjun.
* Nigella vinkona mín sker niður ávextina þegar þeir eru farnir að brúnkast og setur i poka og frystir fyrir mjólkurhristingana sína.
* Ég byrjaði á því að nýta mér bókhaldsaðstoð glitnis á einkabankanum. Þar gat ég sett vísreikninga okkar beggja saman í púllu og eftir að hafa flokkað allar niður eftir því sem við á: Matur, bíll, skemmtun, tómstundir, sími o.s.frv. þá kom upp þetta fína skífurit sem sýndi mér svart á hvítu hvernig eyðslu okkar hjóna er háttað.
* Þegar maður er svo búinn að átta sig á því út frá skífuritinu hvaða eyðslu er ekki hægt að komast algerlega hjá eins og mat og skemmtun þá er hægt að gera plan.
* þá mælti einhver góð kona hjá spar.is með þessum ráðum sem mig langar mikið til að prófa. Hún ákveður hversu mikilli upphæð hún ætlar að eyða í mánuðnum - skiptir henni svo í fernt og setur í 4 umslög. Umslögin dekka svo hvert sína vikuna. Hér þarf maður líka að vera mjög ákveðinn og taka ekki upp kortið þegar umslagið klárast á fimmtudegi en ekki sunnudegi - síðasta degi vikunnar.
* Óháður fjármálaráðgjafi hvetur fólk fyrst og fremst að leggja kortunum og skammta sér peninga eins og gamla fólkið gerir - það sé besti sparnaðurinn.

Já ráðin eru mörg og nú er bara spurning hvað skal gera.

Það sem ég held að sparnaðurinn ætti að ganga út á er í rauninni það að með smá meira aðhaldi í þessu daglega spreðeríi þá getur maður í lok mánaðarins eða ársins kannski eytt peningunum í það sem mann virkilega langar að eyða þeim í.

Forgangsröðun er enn og aftur lykillinn að farsælu lífi í fjármálaheiminum sem öðrum.

Hraði hversdagsleikans

2008-07-21T07:23:00.000-07:00

Það getur verið erfitt á tíðum að halda takti - hversdagstaktinum þegar það er hreinlega of mikið að gera.
Við erum svo sem ekki ein um það að hafa of mikið að gera því það er Íslendingum eðlislægt að taka að sér aðeins of mörg verkefni.
Þetta þekkja til að mynda prófessorarnir í DTU sem leiðbeina Íslendingum eins og Styrmi í mastersverkefnum sínum. Þeir segjast yfirleitt ekki hafa áhyggjur af Íslendingunum sem kveðja jafnan skólann án þess að hafa brautskráðst og halda heim á leið til framleiðislu peninga fyrir stórfjölskylduna um leið og þeir ætla að skrifa eitt stk. mastersritgerð. Þeir segja þá yfirleitt ná að skila sínu með allt hitt á herðunum.
Danir þeir gera þetta öðruvísi - örlítið skynsamlegra. Fyrir það fyrsta eignast þeir ekki fjölskyldu fyrr en yfirleitt eftir skólagöngu sína og jafnvel töluvert síðar. Þegar ég tala um fjölskyldu þá eiga þeir alls engin börn en heldur ekki eiginkonu eða mann. Þeir áttu ekki til orð, bekkjafélagarnir þegar þeir áttuðu sig á því að þessi fjölskylda sem Styrmir minntist stundum á voru ekki systkini hans og foreldrar heldur eiginkona og 2gríslingar.

Á þessum vikum sem standa nú yfir upplifum við hjónin smá dilemma ef svo má segja. Styrmir er að venjast nýju starfi með breyttum áherslum og ábyrgð, strákarnir eru að aðlagast nýjum skóla og í 3 vikna sumarfríi þess stundina og ég að reyna að öðlast nýja reynslu á nýjum vinnustað með ekkert lof um sumarfrí. Á sama tíma og nýtt tekur við hefur ekki verið lokið við það gamla - mastersskil eru 1.sept og aukastundir fyrir þá vinnu eru heldur fáar.

Þegar svona stendur á eru taugarnar þandar, þráðurinn styttri en vanalega og þrekið minna. Maður á sín moment eins og maður segir. Pirrast yfir ryki eða verkaskiptum heimilsins - hlutum sem skipta ekki öllu máli á þessari stundu. Fer að ræða mál sem auka á álagið - og rifrildi verða til uppúr engu.
Hver kannast ekki við svona....
En þegar allt kemur til alls þá valdi maður þetta - kannski ekki meðvitað en þetta var valið. Því er ekkert í stöðunni en að hrista af sér sjálfsvorkunina - líta í spegil og segja 10 sinnum "you can do it" eða eitthvað annað hvetjandi.
Maður verður bara að vera meðvitaður á svona stundum að láta ekki púkann í hausnum sigra (þennan sem vill bara búa til vesen) - því hans brauð er manns eigins dauði.

Þeir sem ekki hafa tíma fyrir hobby

2008-07-16T05:58:00.001-07:00

Kallinn fór í veiði og hringdi í mig í gærkvöldi glaður í bragði. Maríulaxinn var kominn á bakkann, 6 punda hlunkur og þar á undan hafði hann sko misst tvo stóra (einmitt). Hann tilkynnti mér það einnig að þetta gæti vel orðið fjölskyldusportið. Við hjónin erum nefnilega mikið að hugleiða hvað gæti orðið okkar thing svona seinna meir þegar hobby-hours verða í boði. Ekki það að við elskum ekki að stússast með ungabörnunum okkar en þá hlökkum við dálítið til að geta farið með gaurana í aðeins fjölbreyttari skemmtiferðir sem hæfa öllum aldri. Veiðiferðir er góð hugmynd einnig skíðaferðir, fjallgönguferðir, hjólaferðir.....
Við fórum reyndar í veiðiferð í fyrra og mér fannst eiginlega bara æði að standa úti í ánni og hlusta á ekkert nema vatnsniðinn og fuglana - var víst dálítið frek á vöðlurnar en tókst samt ekkert að veiða. Strákarnir voru líka mjög spenntir fyrir vatninu og fiskunum sem gerði vinnu þess sem var á barnavaktinni enn kröfuharðari. En það kemur að því að við getum öll staðið hver í sínum vöðlum og eltst við laxa og þá hugsum við líklegast ljúft til sandkassa- og sundferðanna.

Allt hefur sinn sjarma og um að gera að njóta hverrar stundar - það er eiginlega bara málið.
Hobby-tíminn kemur.

Foreldrahlutverkið

2008-07-14T02:40:00.000-07:00

"Mamma elskar pabba - Pabbi elskar mömmu og Arnar Kári elskar Birgi Stein"
(þetta þuldi litli kallinn upp þegar við kúrðum uppi í rúmi á sunnudagsmorguninn)

Litla róan okkar dýrkar stóra bróður sinn út af lífinu. Það er klassískt ráð hjá okkur foreldrunum að þegar illa gengur að siða hann til að kalla í þann eldri sem þá kippir öllu í liðinn. Honum nægir að tala blítt til hans: "Arnar Kári þetta má ekki" og þá er því hlítt. Maður stendur yfirleitt við hliðiná hálf vonlaus því þetta voru einmitt nákvæmlega orðin og tónninn sem maður notaði, en ekki virkaði. Það er líka stundum eins og það bergmáli all rosalega heima hjá okkur því það sem sá stóri segir það endurtekur sá litli 2 sek. síðar. Okkur foreldrunum þykir fátt eins mikilvægt eins og að þeir eigi góðan vin í hvorum öðrum, nú sem í komandi framtíð. Því reynum við að halda þessari OF-dýrkun í hófi svo að stóri fái nú ekki bara ógeð af lillanum - án þess þó að ætla að stía þeim eitthvað markvisst í sundur.
En þetta er allt hið flóknasta mál og enn sem áður þykir okkur foreldrahlutverkið eitt hið erfiðasta en jafnframt skemmtilegasta sem við höfum tekið að okkur þrátt fyrir að vandamálin séu eins léttvæg eins og þetta.

Leikskólakrútt

2008-07-04T03:26:00.001-07:00

Þegar maður á börn á leikskóla þarf maður greinilega að passa hvað maður segir og gerir.
Leikskólakennararnir á deildinni hans Arnars Kára sem er nota bene 23 mánaða sögðu mér um daginn að þegar hann er spurður hvar mamma og pabbi séu þá svari hann. Pabbi er að vinna og mamma er heima að borða.
Ok barnið hefur greinilega tekið eftir því að mamman kann vel að meta góðan mat en að ég sé heima að borða allan daginn er nú algjör misskilningur, ohohohoh.......

Góðir punktar.

2008-07-01T06:52:00.000-07:00

Sem áhugamanneskja um velferði mitt og minna og almannatryggingakerfi okkar landsmanna þá langar mig til að benda ykkur á þennan pistil eftir Pétur Blöndal.
Mörgum þykir hann kjánalegur. Finnst hann eiga erfitt með að koma hugmyndum sínum skilmerkilega frá sér og ég gæti trúað því að kollegar hans í Sjálfstæðisflokknum séu nú ekki alltaf hrifnir af málæði hans.
Mér finnst hann hins vegar eiga það til að koma með góða punkta eins og þennan. Þetta örorku kerfi okkar er meingallað og ég er algjörlega sammála honum að betra sé að meta getu en vangetu ........

Þvílík endemis veðursæla

2008-06-24T04:57:00.001-07:00

Jiii minn eini hvað það er yndislegt veður á þessu skeri, dag eftir dag.
17 gr. hér eru náttúrulega bara eins og 25 gr. annars staðar en það gerir víst rakinn, eða réttara sagt rakaleysið.
Nú er maður bara lukkulegur að hafa ekki fjárfest í einhverri svitaferð til Spáníu. Veðurfarið virðist nefnilega vera að þróast í þetta sem við höfum fengið að njóta síðustu 4-5 árin, 15-20 gr. og sól.
Hiti og léttfatnaður án þess að kosta svita og kóf.

Nú hættir maður að dreyma um sangriu og sólarstrendur og nýtur sumarsins á Íslandinu við fossa og læki.

Franskir sjarmörar

2008-06-23T07:33:00.000-07:00

Frakklandsforseti fór með spúsu sína í opinbera heimsókn til Ísraels en sama hvað hann reynda að tala um fyrir friði þá fékk hann greyið engar undirtektir. Eiginkonan Carla Bruni fékk þó næga athygli því fjölmiðlar segja að forsetinn Shimon Peres hafi roðnað auk þess sem nokkrir ráðherrar hafi flissað þegar hún steig út úr flugvélinni. Það eina sem var talað um á meðan á heimsókninni stóð var skvísan, sem hefur nú örugglega verið annað en fransmaðurinn ætlaði.
Hún er sögð vera fegursta forsetafrúin síðan Jacqueline Kennedy. Kannski hefði hann betur sleppt þessu hliðarspori greyið kallinn. Bara farsælla að vera með gömlu kellinguna sér við hlið, eða hvað?

Það hefur nú oft verið sagt um franska menn að næstum hver einasti eigi að minnsta kosti eina hjákonu. En ef það er svo þá hlýtur að sjálfsögðu hver kona að eiga a.m.k einn hjámann...... nei það getur ekki verið!

En hvort Carla sé sætust allra eða ekki að þá er hún samt ansi flottur tónlistarmaður. Heyrði nýútkominnn geisladisk með henni um daginn og var mjög hrifin. Nú munu bara franskir hljómar heyrast á Seilugrandanum....

Góð ráð.

2008-06-20T06:00:00.000-07:00

Fengum viðgerðamann sem úrskurðaði þvottavélina dauða. Því vorum við að velta fyrir okkur hvort að það væri ekki snilld að kaupa sambyggða þvottavél og þurrkara þanngi að plássið á litla klósettinu okkar nýtist sem best. Í rannsóknarskyni skellti ég mér inná femin.is þar sem er að finna kellingar sem virðast hafa skoðanir á engu og öllu og viti menn... kjaftarifurnar höfðu sitt að segja:

"Ég mæli ekki með því að kaupa þvottavél og þurrkar sem ein vél."
"Þetta virkar. Eina gallin er að þau bilar auðveldara..." já ......

og hérna voru þær svo komnar í smá fight eins og tíðkast þar á slóðum:
"Ég á Eumenia þvottavél/þurrkara og hef notað hana óspart í 17 ár! Hún hefur ALDREI bilað!" og hana nú!
"Svolítill galli að geta ekki þurrkað í þurrkara á meðan þú þværð."
"'Eg á vél sem er 6 ára sambyggð, aldrei bilað, átti aðra eins á undan sem bilaði ca fyrir 500 kr á 15 árum, gaf hana og hún er enn í lagi".

Já veit ekki. Hvað segið þið kæru vinir - hafið þið skoðun á þessu?

Bangsi litli

2008-06-18T14:57:00.000-07:00

Ég ætla rétt að vona að bangsaævintýrin séu nú á enda. Að þessir krúttlegu hvítu sæfarar hætti að leita hingað því hvernig sem ævintýrin fara þá geta þau ekki endað vel. Ég hef verið fylgjandi því frá degi eitt að engin önnur leið sé í boði en að deyða dýrin. Af hverju að bíða og eftir hverju - eftir að hann éti upp heilt æðavarp sem nokkrir ættliðir hafa lagt allt sitt í og hefur tekist hingað til að lifa af eða eftir einhverju enn verra. Litli sæti bangsinn er nefnilega ekkert svo blíður þegar allt kemur til alls. Mér fannst pínu óhugnalegt að lesa í blöðunum að börnin hefðu verið úti í fjárhúsi og konan á bænum í æðavarpinu um morguninn áður en nokkur vissi af ferðum bangsa litla. Úfff - ekki hefði ég viljað mæta honum á rölti.
Danir vildu hvorugan til baka eftir dvölina á Íslandinu góða. Þeir eru hræddir um að þeir beri einhverjar pestar sem gætu þá gengið enn nærri stofninum sem sumir segja að sé í útrýmingarhættu... kannski eru þeir hreinlega hræddir um að smitast af eyðslusýkinni sem þeir segja hrjái okkur Íslendinga. Gæti verið.
Ég er alveg fylgjandi verndun dýrategunda sem eiga undir högg að sækja og þá sér í lagi af manna völdum. Mér finnst hins vegar alveg spurning hversu langt dýraverndunin á að ganga þegar rándýr sem þetta er komið inn í mannabyggðir og hvort eð er engin farsæl leið út fyrir blessað dýrið.
Skynsamasta og hagkvæmasta leiðin fyrir alla er að klára dæmið hratt og örugglega án nokkurs vafa......

Karlar með gítar

2008-06-13T04:52:00.000-07:00

Ég hefði alveg viljað fara að sjá James Blunt í höllinni í gær en ákvað vegna verðbrjálæðis og ömurlegs miðaframboðs að láta mig vanta að þessu sinni. Þeir buðu síðustu miðana í svæði B sem sagt úti í rassgati á 18 þús fyrir okkur hjónin. Nýja höllin hefur í ofanálag verið að fá lélega dóma fyrir tónleikahald (engin sæti) svo að það er kannski allt eins gott að bæta eins og 2 pörum af skóm við safnið og hlusta bara á Bluntarann heima í stofu. Að það sé eingöngu í boði að standa og troðast með sveittingjum á dansgólfinu er ekki boðlegt á tónleikum sem þessum.
Er nettur sucker fyrir körlum með gítar svo að ég hefði vel átt heima þarna en......
Ég á nú einu sinni mann sem á gítar og meira að segja mann sem fór upp á svið í eftirminnilegu brúðkaupi og söng svo hugrakkur ástaróð til konu sinnar.... svo að ég get ekki kvartað.

Greyið bóndinn!

2008-06-12T07:24:00.000-07:00

Skagfirski bóndinn hringdi í lækninn sinn og sagði:
"Mér þætti vænt um, " ef þú gætir komið við einhvern daginn, og litið á hana Ingu mína. "Jú, það er sjálfsagt," svaraði læknirinn.
"Er hún eitthvað lasin ?"
"Æ, ég veit það varla", svaraði bóndinn.
"En í gærmorgun fór hún á fætur um sexleytið eins og venjulega og mjólkaði beljurnar og gaf mér og kaupamönnunum morgunkaffi og þvoði þvottinn.
Svo fór hún í bókhaldið og eldaði síðan matinn og þvoði upp og snéri heyinu og girti kartöflugarðinn og gaf hænunum og mokaði fjósið. Loks eldaði hún svo kvöldmatinn og þvoði upp áður en hún fór í að mála stofuna, og svo þegar leið að miðnætti fór hún eitthvað að tuða um að hún væri þreytt. Ég held kannski að hún ætti að fá vítamínsprautur eða eitthvað".
"Svona gengur þetta alla daga og ég verð að notast við vinnukonuna á
nóttunni, því Inga mín er alltaf svo þreytt."

Alison Morrisette!

2008-06-11T03:53:00.000-07:00

Í Morgunblaðinu um helgina var umfjöllun um góða vinkonu mína hina kanadísku Alanis Morrisette. Alanis Morrisette þekkjum við vinkonurnar af góðu einu. Hún söng sig inní hjörtu okkar skvísanna þegar við vorum rétt að byrja að fullorðnast og kenndi okkur ýmislegt um lífið. Hún var yfirleitt á fóninum í almennilegum gleðskap og orsakaði iðulega raddleysi daginn eftir.
Alanis er nú að gefa út nýja plötu og vildi blaðamaðurinn meina að nú væri að duga eða drepast fyrir skvísuna og því er ég sammála. Henni hefur ekki tekist að ná sér á flug eftir sína fyrstu og jafnframt laaaang bestu plötu, Jagged little pill en nú er víst mikils að vænta.
Umfjöllunin um Alanis aftarlega í Mogganum var ágæt en það sem stakk mig og olli bara vonbrigðum var að á forsíðu Morgunblaðsins var okkur lesendum bent á kíkja á umfjöllunina um Alison Morrisette!!!!

Já öllum getur orðið á...... þannig er það nú bara.

Comeback

2008-06-09T14:05:00.000-07:00

Ég saknaði þess að blogga ekki um lífið og tilveruna. Saknaði þessa spjallforms sem hafði skapast um allt og ekkert við hina og þessa sem maður kannski spjallar ekki daglega við. Upphaflega var planið að blogga á meðan við byggjum í Dene en nú er ég bara að spá í að halda þessu smá áfram. Við skildum líka góða vini eftir í hitasvækjunni og það væri nú ekki verra að fá þá aftur inn í daglega tjattið þó ekki nema bara á þessu formi.

Þess vegna verður smá comeback þangað til ég nenni ekki meir. Það verður líka comeback fyrir skólatöskuna og pennaveskið því ég var að fá svar frá HÍ og er á leiðinni í skóla í haust. Mér skilst reyndar að blýantur og blokk séu löngu úrelt en ég man ekki betur en að ég hafi nú aðallega stuðst við svoleiðis glósutækni þegar ég sat síðast á skólabekk. Já Háskólinn hefur tekið stakkaskiptum síðan þá því ekki bara glamra nemendur eingöngu á takkaborð heldur er komin þessi líka fína kaffitería/hittingsstaður á miðju háskólasvæðinu og ég er ekki frá því að það hafi farið smá svona háskólastemmning um æðarnar þegar ég lagði leið mína þangað um daginn.

The nerd is back!

Handy Andy fyrir geðheilsuna.

2008-04-25T08:06:00.001-07:00

Við húsmæðurnar í hverfinu ræðum að sjálfsögðu allt milli himins og jarðar á meðan við sötrum kaffi á kaffihúsunum eða borðum hnallþórur í saumaklúbbum. Að sjálfsögðu koma hefðbundin konumál til tals eins og fæðingar, börn, eiginmenn, tíska, lagersölur og svo auðvitað okkar helstu hjartans mál sem eru að sjálfsögðu þrif. Við höfum miklar skoðanir á því hvernig heimilið okkar á að líta út og vitum vel að fallegt heimili þýðir líka vel þrifið heimili. Á meðan ég dásama Enjo vörunum sem eru vistvænar með eindæmum og nettar í notkun þá kynnti ein þessara merkiskvenna mig fyrir einhverju sem ég hef aldrei séð áður. Robot-ryksugu!
Þvílík eðal snilld. Gaurinn er settur í gang að morgni þegar heimilisfólk fer til vinnu og skóla og á meðan vinnur snillingurinn. Hann fer í öll horn og losar eiginmenn þannig undan hornaþrifsnöldrinu. Þegar komið er svo heim eftir annasaman dag eru það sko allt annað en rykrottur sem íþyngja heimilisfólki.
Móðir mín sendi mér meil um daginn sem vitnaði í frétt þar sem sagt var frá því að samhengi væri á milli þrifnaðar og geðheilsu manna. Þeir sem byggju við hreinlæti væru almennt hamingjusamari en hinir og þrif væru góð gegn þunglyndi. Ég veit ekki hvort þessi skilaboð frá kattþrifni móður minni voru skot en við höfum ekki alltaf verið sammála um hvernig verja eigi þessum afgangs tíma, sem ekki svo mikið er af.
Ég sést kannski ekki alveg jafnoft með tuskuna á lofti eins og hún en er hins vegar alveg sammála því að það er alls ekki svo slæmt að hafa hreint og huggulegt í kringum sig.
Spurning um að fjárfesta í eins og einu svona ryksuguvélmenni og geta státað af því að hafa karlmenn í næstum öllum verkum heimilisins :)

Ævintýrið bráðum á enda

2008-04-24T13:17:00.000-07:00

Mér finnst það góður siður að þjóðin taki sér frídag frá striti og streitu til að fagna komu sumarsins. Við gerðum okkur glaðan dag og nutum borgarinnar í blíðunni. Í dag eins og undanfarna daga hefur hitastigið verið að daðra við annan tuginn á mælinum og í rauninni er þetta ákkúrat hitastigið mitt. Í of miklum hita fer mörgæsin (ég) að svitna og verð dösuð og þá kann hún illa við sig. Þetta er ákkúrat passlegt.
Það eru allir orðnir spenntir að fljúga norð-vestur eftir viku og kassarnir fyllast með góðu tempói. Ég held ég sé komin uppí 27 stk og nú sjáum við fyrir endann. Pökkunin er vægast sagt með slakara móti en þegar við fluttum út en þá var pökkunarsveit fengin heim með Stellu í fararbroddi og hver einasti glerhlutur pakkaður í skothelt 3. laga bubbluplast. Nú fá gler og postulín litla tuskudruslu um sig og verða bara að sætta sig við það. Já maður getur lært af hinni ýmissi reynslu og þetta ævintýri hefur gefið okkur margt. Við vitum núna að 2 lítil börn hafa ótrúlega aðlögunarhæfni og líður yfir höfuðið bara vel þegar frumþörfunum er sinnt með mömmu og pabba við hendina. Við höfum eignast yndislega vini sem við eigum eftir að sakna mikið. Við hjónin höfum fengið alveg endalaust mikinn tíma með hvoru öðru og börnunum okkar og kunnum að meta allt sem þetta hefur gefið okkur.
En öll ævintýri taka enda og hér opnum við nýja bók og hefjum lestur..... Styrmir er orðinn mjög spenntur að takast á við ný verkefni á vinnumarkaðinum, ég að setjast á skólabekk og strákarnir að byrja í nýjum leikskóla þar sem "allir tala íslensku" eins og Birgir Steinn orðaði það þegar við fórum þangað í heimsókn um páskana.

Björg til Köben

2008-04-08T02:48:00.000-07:00

Björg systir er á leiðinni til okkar og ætlar að vera hjá okkur fram yfir helgi. Bræðurnir eru að sjálfsögðu mjög spenntir sem og húsmóðirin, því er ekki að leyna. Það verður gaman að upplifa borgina svona á lokasprettinum með henni Björgu minni áður en við kveðjum þennan góða stað. Geri fastlega ráð fyrir að kaffihús verði heimsótt og jafnvel nokkrar búðir og svo gæti maður nú gerst dálítið menningarlegur svona í lokin og kíkt í eins og eitt safn. Skilst að það sé nú enginn maður með mönnum nema hann fari í Louisiana safnið hér í Kaupmannahöfn.Við ætlum líka að skella okkur á ekta stelputónleika því hin beiska ameríska blúnduskvísa Kelly Clarkson er stödd í stórborginni. Svo er nú bara að vona að veðrið leiki við okkur og þá getur Björg nappað smá af því með sér heim og við komið með afganginn.
Já maður er ansi hugfanginn af veðrinu eins og glöggir hafa tekið eftir enda eru vorin hér eitt af því besta sem ég hef kynnst.

Afmæliskveðja

2008-04-07T02:06:00.000-07:00

Stórvinkona mín hún Eva Blöffa á þrítugsafmæli í dag. Í tilefni af því langaði mig að senda henni kveðju.
xxx

Sundgaurar

2008-04-04T12:09:00.000-07:00

Enduðum þessa góðu vorviku á sundi í DGI byen sem er mjög flottur innisundstaður við aðalbrautarstöðina. Þetta er örugglega fimmta sundferðin okkar síðan við fluttum hingað út og hafa bræðurnir tekið stakkaskiptum frá fyrstu ferðinni. Þá var sá eldri um 2 og 1/2 árs og bara svona nokkuð sundglaður. Sá yngri var hins vegar ekkert glaður og vildi helst bara vera heima í litla balanum eða bara ekki í sundi.

Nú einu og hálfu ári síðar eru sundferðirnar aðeins öðruvísi. Birgir Steinn er ekki vitund vatnshræddur - eiginlega einum of lítið því honum finnst ekkert skemmtilegra en að stökkva út í laugina og bíður svo bara eftir að vera rifinn uppúr. Þetta hefur hingað til kostað andköf hjá barninu og sjokkviðbrögð hjá okkur foreldrunum en í dag komust við að því að hann virðist vera kominn uppá lagið með köfunina. Honum fannst því ennþá skemmtilegra að fleygja sér útí laugina og sagði svo alltaf um leið og hann var rifinn uppúr: "Það fór ekkert vatn í mallann".
Sá litli er ekki mikið skárri. Steypist á bólakaf og er svo bara brosandi út af eyrum þegar hann reynir að ná andanum eftir kafsundið. Hvorugur þeirra fór nefnilega í svokallað ungbarnasund og hafa því ekki lært að halda niðri í sér andanum í kafi - fyrr en þeir læra það sjálfir eftir ansi margar og misgóðar tilraunir.

Sumarið lofar góðu eða hvað. Lofar því alla veganna að það þarf 2 lífverði á gauranna í sundlaugum borgarinnar.
Að minnsta kosti.

Borgin okkar!

2008-04-03T05:06:00.000-07:00

Undirbúningur fyrir flutninga er nú allur að komast í gang. Erum búin að segja hinum og þessum samningum upp - síma, sjónvarpi....... Ganga úr skugga um að húsgögn og innréttingar skili sér í tíma fyrir flutninga og farin að huga að pökkun. Setti í 3 kassa í gær og ætla að vera dáldið dugleg að henda - eða alla veganna reyna að vera dugleg. Já flutningar eru algjör snilld hvað það varðar. Maður neyðist til að fara yfir draslið og þegar gámurinn er bara viss stór (20 fet) að þá þarf líka að vera duglegur að sortera. Hvað skal vera og hvað fær að fjúka. Þessi process er pínu erfiður fyrir safnara eins og mig en þess vegna alveg nauðsynlegur líka. Eins og ég sagði um daginn að þá eigum við 40 kassa í geymslu á Íslandi og ég hef ekki hugmynd um hvað þeir innihalda svo að.... Styrmir segir að við eigum bara að fara með þá beint út á sorpu. Þar sem við söknum einskis þá sé bara vitleysa að fara að opna þá.....
Blessaður - alveg crazy. Ekki séns að ég taki þátt í svoleiðis rugli!

Það er hins vegar eitt sem ég væri alveg til að borga stærri gám fyrir - ef ég bara gæti flutt það yfir hafið. VEÐRIÐ..... Ég á eftir að sakna þess að geta lagt vetrarfötunum í mars/apríl og þurfa ekki að taka þau aftur upp fyrr en í okt. Vorið - sumrið - haustið eru yndislegt hér í Kaupmannahöfn. Í léttfatnaði eru allir léttir í lund. Danirnir vita líka að veturinn kemur með kulda og snjó og fá því heldur ekki leið á hita og sól - sem er víst hægt líka. Þetta land er bara snilldarlega staðsett í Atlantshafinu - það verður ekki tekið af þeim Dönunum - þeir völdu sér góðan skika......

Við Styrmir áttuðum okkur á því á dögunum að það var einmitt sumarið 1998 sem við ákváðum að breyta til og fluttum til Kaupmannahafnar og bjuggum hér í eftirminnilega 3 mán. Núna 2008 höfum við búið hér í um 20 mán og því held ég að það sé alveg við hæfi að halda þessu góða mynstri gangandi. Ætli það verði Kaupmannahöfn 2018 - hver veit. Það hljómar alla veganna ekkert svo illa...........

Páskafrí á Íslandi

2008-03-28T04:31:00.000-07:00

Kem varla upp orði - veit bara ekkert hvað ég á að segja en langar að segja svo margt. Okkur finnst lífið vægast sagt ósanngjarnt þessa stundina og eigum erfitt með að sætta okkur við raunveruleikann. Við erum þó langt í frá að gefa upp von og trúum á endalausan styrk þeirrar sem við elskum svo mikið.

Það var erfitt að kveðja Ísland eftir stutta páskaheimsókn. Mest af öllu langar okkur að vera komin í hreiðrið okkar á Seilugrandanum með ömmur og afa við hendina. Við erum búin að bóka flug og skip heim 3.maí og því hefur Styrmir rúman mánuð til að klára eitt stykki mastersritgerð á meðan ég dúlla mér í pökkun.

Páskarnir voru annars notarlegir í faðmi okkar uppáhalds og ég ætla bara að láta nokkrar myndir af góðri dvöl tala fyrir mig að þessu sinni.

Bræðurnir með Dimmunni sinni

Sætu frændsystkinin hjá sæta kallinum mínum

Frændsystkinin hjá ömmu Dísu

Í sumarbústað í Selvíkinni

Birgir Steinn byggði þetta líka fína snjóhús með góðri hjálp nærstaddra.

Smashing pumpkins

2008-02-28T12:44:00.000-08:00

Við hjónin áttum miða á Smashing pumpkins í gærkveldi. Arna vinkona okkar og nágranni var svo sæt að koma okkur út úr húsi og áttum við gott nostalgíu-kvöld saman. Smashing pumpkins er svona okkar band frá þeim tímum þegar við vorum ung og ástfangin :)
Þeir voru yfirleitt alltaf á fóninum á Sjafnargötunni, alla veganna í einu herberginu. Það var því dálítið gaman að sitja þarna á pöllunum í Valby hallen rúmum 10 árum síðar og raula með eins og við værum orðin 19 aftur. Við urðum reyndar fyrir smá vonbrigðum því þeir voru heldur þyngri en við höfðum vonað og gleymdu alveg fullt af slögurum en áttu að sjálfsögðu þrusu sprett og þar komum við sterk inn.
Læt fylgja með smá svona fyrir svefninn - Landslide er alltaf í uppáhaldi þá sérstaklega í þeirra flutningi.
Góða nótt

Ungur temur, gamall nemur

2008-02-28T02:53:00.001-08:00

Foreldrarnir voruð orðnir nokkuð þreyttir á smá óþekkt í litla karlinum einn daginn. Þegar pabbinn hækkar róminn, með áherslu á það sem drengurinn virtist ekki skilja, þá kemur stóri bróðirinn fram og segir: "Pabbi það er betra að tala rólega við Arnar Kára" og segir svo blíðri röddu "Arnar minn komdu bara inn í herbergi að leika!" Já þannig er það og sá stutti hlíðir á nóinu og fylgir þeim stærri inn í herbergi. Foreldrarnir stóðu eftir og horfðu á hvort annað og spurðu sig hver þessara þriggja (þessi tveir fullorðnu eða 3 ára barnið) hefði nú rétt fyrir sér. Birgir Steinn kann vissulega að fanga augnablikin og virðist alveg kunna bestu leiðina líka þó að hún sé nú ekki alltaf notuð. En það er líka algjört aukaatriði.

nammi namm

2008-02-24T02:29:00.000-08:00

Svenni kom þvílíkt hlaðinn íslensku sælgæti þegar hann heimsótti okkur um helgina. Húsmóðirin sem ætlaði bara rétt að bragða á einni djúpu er bókstaflega búin að liggja í því og skildi svo ekkert í þessum þorsta í gærkveldi. Ok þetta er ekki alveg það hollasta en ég er viss um að sælan sem skapast við að gæða á góðmetinu hafi ekki minni áhrif og bara yfirgnæfi óhollustuna. Þannig að á endanum er þetta bara hollt og alveg bráðnauðsynlegur ósiður.

jammm og jæja

2008-02-23T03:30:00.000-08:00

Rúm standa auð um leið og einstaklingar bíða í löngum röðum eftir hjúkrunarplássum. Bæjarfélög eru farin að veita ríkinu styrki til að koma fólkinu sínu að og í mogganum í morgun er sagt frá því að Kópavogsbær hafi styrkt Sunnuhlíð um 2.4 mill. Þessi upphæð dugar til að koma 8 einstaklingum að og dekkar aðkeypta hjúkrunarþjónustu í 6 mán.
Upphæðin er ekki há. 400 þús á mán og ég veit ekki hvort hún deilist á nokkra starfsmenn en það er ekki ólíklegt. Ekki há laun það fyrir sólarhringshjúkrun.
Persónulega finnst mér að þessi rekstraliður ætti alfarið að vera í höndum sveitarfélaganna. Mörg sveitarfélög eru að skila miklum hagnaði og státa sig af því - til hvers. Auðvitað er mikilvægt að farið sé vel með skattpeningana en væri ekki réttara að koma þeim í aukna og betri þjónustu heldur en að flagga einhverjum afgangs milljónum sem enda svo í vitleysu. Er ekki hjúkrun, menntun og heilbrigði t.d mikilvægara en sólarhrings heimilisgæsla gegn innbrotum. Er ekki eðlilegra eyða öllum þessum peningum í fólkið sjálft.

Ég veit að þegar ég verð gömul að þá vil ég vera í öruggu umhverfi og fá alla þá hjálp sem ég get mögulega þegið. Ef þetta eru mín skilyrði þá geri ég einnig ráð fyrir að þau séu líka annarra.

Hetjur

2008-02-20T14:09:00.000-08:00

Enn og aftur erum við minnt á það sem skiptir máli í lífunu. Eftir að hafa horft á Kastljós kvöldsins mun ég aldrei nokkurn tíman kvarta yfir bólu eða auka kílóum (ekki það að ég kvarti oft yfir svoleiðis löguðu) eða bara nokkru öðru jafn ómerkilegu. Erla Sylvía er gömul skólasystir okkar úr MR en auk þess kynntist ég þessari ótrúlega skynsömu og yfirveguðu stelpu í mömmu/krílahóp sumarið 2004. Hún greindist fyrst Íslendinga með afar sjaldgæft krabbamein og eins og hún segir svo ótrúlega yfirveguð frá eru líkurnar á að greinast með það minni en að hljóta lottóvinning. Hversu hrikalega kaldhæðið og andstyggilegt getur lífið verið. Hún er þó langt í frá að gefast upp - og þar þekki ég hetjulega baráttumanneskju svo vel. Tengdamamma mín þrammar með ótrúlegri reisn, fremst í flokki þessara yfirmáta sterku einstaklinga. Það er eitt að heygja baráttu við eitthvað sem svo erfitt er að sigra en þessi styrkur að gefast ekki upp er dýrmæt kennslustund fyrir alla þá sem standa nærri. Þetta er ósanngjörn leið til að kenna manni á lífið og enn ósanngjarnara þegar góðar og yndislegar manneskjur sem skipta manni svo miklu þurfi að ganga í gegnum þetta ferli.

Ég held að þessar tíðu áminningar um skuggahliðar lífsins verði einhvern veginn að kenna manni að njóta góðra stunda og ef það er ekki nóg af þeim þá verður maður að reyna að búa þær til....................... meira get ég ekki sagt.

maður biður varla um meira

2008-02-18T09:12:00.000-08:00

Var að fá fréttir af nýjasta meðlimi Heklahúss gengisins og varð þá hugsað til fyrstu daganna eftir að strákarnir mínir fæddust. Allar konur sem hafa upplifað þessa "fyrstu daga" hafa líklegast hver sína söguna. Grátur, hlátur, svekkelsi eða ofsahrifning.... hvaða tilfinning sem er þykir næstum eðlileg því þegar jafn mikill kokteill af hormónum koma saman er engin ein útkoma þekkt. Eftir að síðasti dagur meðgöngu nr.2 var yfirstaðinn man ég ljóslifandi eftir tilfinningunni sem varð til úr mínum kokteil því jafn mikla ofurgleði hef ég aldrei fundið.
Á þessum stundum (sem öðrum) þakkaði ég fyrir það að vera kona og að fá að upplifa þessi undur og stórmerki.
Maður biður varla um meira........

Góð helgi að baki

2008-02-18T02:58:00.001-08:00

Við fengum góða gesti í heimsókn um helgina. Erna, Erwin og kids komu frá Sverige og því var ýmislegt brallað. Grátið, hlegið, slegist og kysst - ekki hægt að biðja um það betra. Krakkarnir verða flinkari með hverjum mánuðinum að deila en ekki drottna og við foreldrarnir að stýra herflokknum. Sænsku hjúin hafa verið sveitt í krakkauppeldi síðustu 4 árin og lítið komist frá og því var löngu kominn tími á smá hjónaferð á Strikið. Á meðan settum við Styrmir okkur í kaþólskar "stellingar" með 4 börn undir 5 ára og tókum okkur bara nokkuð vel í hlutverkinu. Ég þakka hins vegar fyrir getnaðarvarnir og tek ofan fyrir fólki sem á 4 börn á 4 árum.
Annars eru góðar helgar framundan líka. Styrmir bíður spenntur eftir Svenna næstu helgi. Helgina á eftir fæ ég svo GB, Ace og Ástu í heimsókn og helgina þar á eftir koma svo stöllurnar Hildur og Björg. Það eru sem sagt spennandi tímar framundan og nú er bara að bretta upp ermar og fara að kortleggja borgina svo að maður hljómi nú eins og maður búi hér þegar gestirnir fara að spyrja um helstu staðina.......
Þá aðra en leikvelli og dýragarða.

sukkuladifjoll.com

2008-02-10T10:06:00.000-08:00

Hún Björg systir mín er þvílíkt að blómstra sem vefhönnunarnemi og langaði mig bara til að sýna ykkur fyrsta alvöru verkið hennar í bransanum.
Ekkert smá flott.
Fyrir þá sem eru að starta einhverju verkefni og þurfa flotta heimasíðu þá get ég hæglega mælt með henni.
Skoðið sjálf og klikkið á molana sem eru 4 íslensk eldfjöll. Finnst alveg geggjað flott hvernig bréfið er tekið utan af molunum. Svo er hægt að lesa um og skoða sérkenni súkklaðimolans og þess eldfjalls sem hann stendur fyrir.
Ekki spilla svo detalin fyrir þar sem súkkulaðidropinn lekur þarna á spássíunni............

Stolt af stelpunni :)

Tónlist fyrir litla fólkið!

2008-02-07T11:58:00.002-08:00

Við hlustum mikið á tónlist á heimilinu og höfum hvert sinn tónlistarsmekkinn. Styrmir er svona Bob Dylan, Nick Drake, Van Morrison, Leonard Cohen og hleypir engan veginn þessum nýju glansgæjum eins og Justin Timberlake að. Ég er meira í kvenkynsröddum þó að mér finnist nú allir ofangreindir mjög ljúfir og skemmtilegir. Mínar uppáhalds þessa stundina eru Adele, Katie Melua og Mariza. En við hjónin fáum bara alls ekki alltaf að hlusta á þessa ljúfu tóna okkar því litlu kallarnir hafa sko skoðun og smekk. Birgir Steinn fór í sína fyrstu leikhúsferð um jólin á Skilaboðaskjóðuna í Þjóðleikhúsinu. Hann fékk svo diskinn með leikritinu í jólagjöf og hefur ekki hlustað á annað síðan. Arnar Kári er hrifnari að Skoppu og Skrítlu enda kynntist hann þeim líka fyrir jólin og greinilegt að eitthvað situr eftir í litlum huga því hann dillar sér með bros á vör þegar þær gaula sína gleðibragi. Sú barnatónlist sem er hins vegar í uppáhaldi hjá mér og strákunum finnst reyndar líka alltaf skemmtileg er Babbiddibú. Olga Guðrún sem samdi ryksugulagið góða og hina frábæru Eniga Meniga, samdi og syngur á Babbiddibú og er bara snilli. Lögin eru skemmtileg en það sem meira er að textarnir eru algjört æði. Góður boðskapur og flott ljóð. Bara að börnin skildu það sem sungið er um. Móðirin er samt pínu að reyna að segja þeim edri frá innihaldi lagana á meðan við hlustum. Og svo byrjar mamman "Eins og öndin sem kann ekki að fljúga fyrr en hún sér gamminn ráðast á ungann fjallar um það hafa trú á sjálfum sér...."
"Ok mamma eigum við ekki bara að hlusta!"
Jú jú einmitt hlustum bara............

Er vorið bara komið?

2008-02-07T05:33:00.000-08:00

Það er 10 stiga hiti og sól í Köben í dag. Það er vor í loftinu og manni líður eins og veturinn hafi bara aldrei komið. Spáin fyrir helgina er jafnvel enn betri svo að það er bara hægt að leggja útigöllum og taka upp léttari fatnað. Dagurinn hefur líka lengst svo hratt og það er bara bjart fram að kvöldmat. Þó að myrkrið fari nú ekkert í mig þannig séð - finnst ákveðinn sjarmi að sitja undir teppi með kertaljós, að þá slær ekkert vorinu við. Búðirnar eru að fyllast af skemmtilegum fatnaði, lágbotna sandölum og léttum kjólum. God I love it.

Sjónvarpsgláp

2008-02-06T01:54:00.000-08:00

Við fjárfestum í þessu líka þvílíka snilldartæki á dögunum. Tengdapabbi var svo góður að burðast með sjónvarpsflakkara heim frá BNA og nú liggjum við bara í sófanum og flökkum á milli nýjustu mynda og þátta og þurfum hvorki að hreyfa legg né lið. Maður þarf sko ekkert að fara í bíó lengur þegar maður á svona tæki enda er líka svo dýrt að fara í biografen.
2000 kr miðar - 1000 kr popp og kók og 2000 kr barnapía. Já það tekur bara 4 bíóferðir að greiða upp gripinn.
Undanfarið höfum við verið að horfa á nýja þætti sem heita "New adventures of old Christine". Þvílíkir snilldarþættir og dálítið skemmtileg tilbreyting að geta hlegið saman í sófanum því yfirleitt nær áhuginn á sjónvarpsefni ekki alveg saman hjá okkur.
Snilld snilld - kíkið á!

"Endanlegt húsnæði"

2008-02-02T07:39:00.000-08:00

Við Styrmir byrjuðum að búa fyrir tæpum 9 árum. Á þessum búskaparárum okkar höfum við verið í leiguhúsnæði og því alltaf hálfpartinn "að bíða" eftir að komast í okkar. Þó ég segi bíða þá hefur okkur nú liðið bara frekar vel og alveg ákveðinn kostur að leigja þegar maður liggur ekki á millum undir koddanum.
Við byrjuðum á stúdentagörðunum og eins og gefur að skilja ætluðum við nú ekki að stoppa lengi við þar. Eftir rúmlega 3 ár var því sagt skilið við skemmtilega stemmningu á Görðunum og nýr leigusamnngur á öðrum stað í Vesturbænum gerður. "Munduárin" voru lærdómsrík. Við höfðum það gott og greiddum vægast sagt sanngjarnar leigugreiðslur fyrir nýútskrifaða námsmenn. Hverfið var algjör draumur, rólegt og vinalegt en um leið hæfilega stutt frá stórmenningunni í höfuðborginni og það kunnum við stórborgarrotturnar að meta. Eftir ýmsa en mjög óalvarlega árekstra vorum við orðin tilbúin að kaupa eftir 2 ár. Kaupin gengu hins vegar ekki vel á sínum tíma og alltaf virtumst við einu skrefi á eftir. Því misstum því að kjörnum tækifærum sem hefðu gefið okkur meiri möguleika í dag. En þar sem við erum svo "blessunarlega" laus við skyggnigáfur þó heppilegt væri í flestum viðskiptum, fengum við að kenna á því að hafa ekki stokkið á þau færi sem gáfust. En þannig er nú bara lífið - you win some and loose some og grundvallarreglan í þessu sem öðru að virða sínar ákvarðanir hverju sinni. Við ákváðum því að leyfa uppsveiflunni að klárast (sem gerðist hins vegar aldrei) og ákváðum að dveljast lengur við hjá henni Mundu okkar. Með engar húsnæðisrætur reyndist því ansi átakalaust að kveðja klakann þegar ákveðið var að nema land í suðaustur átt.
Nú erum við hins vegar loksins á leið í okkar eigið húsnæði. Eins og gefur að skilja er spenningurinn mikill. Í fyrsta sinn þurfum við ekki að lesa leigusamninga. Við megum negla í alla veggi og rífa ef okkur hentar. Af þessum ástæðum hefur hugurinn farið með okkur um víðan völl. Við ætlum að leyfa okkur að gera húsnæðið eins og við viljum hafa það. Enga Mundur (lesist hömlur) og skorður upp að þvi marki sem buddan leyfir. .....OG GOD DAMN IT hvað þetta er gaman. Við höfum velt þessu öllu fram og til baka og sett dæmið upp í excel og power point (djók) og komist að ákveðinni niðurstöðu.
Niðurstaðan er sú að þrátt fyrir að þetta verði nú ekki neitt endanlegt eins og oft er sagt í þessum húsnæðismálum þá ætlum við hafa það okkar aðal markmið að gera heimilið að því heimili sem við viljum búa í. Fyrst ætluðum við ekki að tíma að eyða peningunum í þetta og hitt því kannski myndum við nú ekkert stoppa þarna í svo mörg ár. En þegar við fórum að velta þessu hugtaki "endanlegu húsnæði" fyrir okkur þá var niðurstaðan sú að eina endanlga húsnæðið sem við munum hugsanlega koma til með að eyða dögum okkar í verður kannski elliheimilið og þá er nú afskaplega lítið sem þarf að gera......

Þess vegna finnst mér Danir yndislegir...........

2008-01-31T08:12:00.000-08:00

.......... þeim er slétt sama þó að önnur buxnaskálmin séu ofan í gúmmístígvélinu að aftan.

.......... það þykir ekkert að þvi að vera berfættur, úti í matvöruverslun, ef þvi er að skipta. Ef þeir nenna ekki í skó þá fara þeir bara hjólandi á tásunum og öðrum þykir það heldur ekkert sérstaklega athyglisvert.

.......... þeir smyrja sér nesti og þurfa því ekki að nöldra og tuða yfir að hafa eytt peningum í vondar samlokum fullar af óhollustu.

.......... þeir nasla á grænum baunum og beleave me! eftir að ég fór að kaupa mér grænar baunir í poka í stað sælgætis þá finnst mér það ekkert svo vont.

......... þeir halda oft kökukvöld og bara alls kyns kvöld á eftir íþróttaæfingum þannig að íþróttaiðkunin snúist um annað og meira en að svitna.

......... við teljum þá á eftir okkur Íslendingum í einu og öllu en þeir hneykslast af lífsgæðakapphlaupi og vinnugeðveiki Íslendinga. Spurning um hver er á eftir hverjum?

.......... barnið sem sótt er á leikskólann eftir kl. 4 á daginn má þakka fyrir ef annað bekkjasystkini er enn að bíða líka.

......... þeir stunda líkamsrækt um leið og þeir koma sér á milli staða.

.......... þeir borða rúgbrauð í öll mál og eru því jafn vanir vindgangi eins og við rokinu heima.

.......... þeir borða lífrænt og hollt.

........... þeir láta í sér heyra ef þeir eru ósáttir.

........og eru overhoved alveg ótrúlega þolinmóðir og tillitsamir gagnvart innflytjendum eins og okkur.

Danska gullið ......

2008-01-29T02:28:00.000-08:00

Pólitík virðist vera á allra vörum á Íslandi þessa dagana enda ekki skrítið. Hér í Danmörku er hins vegar ekki talað um annað en gulldrengina - danska landsliðið í handbolta sem sigraði Króata eftirminnilega á EM á sunnudaginn. Við fylgdumst að sjálfsögðu með okkar mönnum (Dönum eftir að Íslendingar duttu út) og erum svona næstum því farin að kalla þá "strákana okkar" enda stolt af því að tilheyra Danska veldinu eins og er. Danska þjálfarann þarf nú aðeins að skoða betur því hann virðist koma gullpening um háls á hvaða liði sem hann tekur að sér. Ekki aðeins kom hann dönsku strákunum í þennan klassa á einu og hálfu ári heldur hefur hann leitt dönsku stelpurnar að hinum ýmsu sigrum þau ár sem hann þjálfaði þær. Já sjálfstæðisflokkurinn þyrfti að hafa samband við snillinginn og læra helstu grundvallaratriði íþróttamennsku og hvernig á að sigra með sæmd. Það skiptir ekki alltaf bara máli að vinna heldur með hvaða leiðum maður fer að því!
Já ég er ekki sátt við gang mála í borginni eins og fram hefur komið. Einhvern tíman hefði ég nú kallað mig sjálfstæðismanneskju en ég geri það ekki með reisn í dag. Enda engin sérstök sjálfstæðismanneskja. Ég held bara hreinlega að ég tilheyri engum flokki. Heillast hins vegar að einstaklingum sem hafa metnað fyrir því að gera samfélagið og lífið betra með fleiri en bara þá sjálfa í huga. Það virðist hins vegar vera vöntum á svoleiðis fólki í pólitík, þó það vissulega finnist inn á milli. Landsbyggðaþingmenn keppast við að dæla peningum í sveitina sína og bara hana á meðan þeir sitja í valdastól........... Allir keppast við að gera sín skilyrði betri. Þar sem enginn ellilífeyrisþegi situr á þingi að þá er lítið gert fyrir gamla fólkið og lítill áhugi á leikskólamálum er líklegast vegna þess að lítil prósenta þingmanna þarf að koma smábörnum í leikskóla svo að vinnudagur þeirra geti hafist.

Nú er bara að sjá hvort að sjálfstæðismenn breyti því sem þeir röfluðu um í þá 100 daga sem þeir sátu í stjórnarandstöðunni í borginni.... Nú er tækifærið að vinna einhver atkvæði til baka með góðum gjörðum...... Ætli þeim takist það?

Dót og meira dót

2008-01-24T11:07:00.000-08:00

Þegar við fluttum hingað til Dene þá var það mikilvægasta valið úr öllu draslinu og hinu sem við töldum ekki koma að gagni á Deneárum var komið fyrir í geymslu. Á þessum tíma þ.e tæpum 2 árum bráðum höfum við saknað einskis af því dóti sem varð eftir. Ekki einn dag hugsa ég til einhvers þess sem bíður eftir okkur í kassa og þegar ég reyni að rifja upp hvað það er sem fyllir þessa 40 kassa sem urðu eftir þá bara hreinlega man ég ekki eftir einum hlut. Ætti það ekki að vera til merkis um það að okkur hreinlega vantar ekkert meira en við erum einmitt með hér.
Af hverju í ósköpunum er maður að safna þessu endalausa drasli (segi ég og sé alltaf ástæðu til þess að bæta einhverju svoooo mikilvægu við).
Nú er bara tækifærið að fara yfir dótið með regluna hans Styrmis í huga. Þ.e ef ég hef ekkert notað þetta í 2 ár né saknað þess að hafa þetta ekki við hendina, þá má þetta fara.
Íbúðin sem bíður okkar er nú heldur ekki svo stór svo að það er eins gott að vera dálítið gagnrýninn á þetta drasl og hleypa bara því sem er manni mjög kært inngöngu.
Við erum farin að huga að heimför og hlökkum orðið til að kíkja í kassana. Kannski eignast maður fullt af nýju dóti, hver veit.

Eru Íslendingar að vakna til lífsins?

2008-01-24T04:22:00.000-08:00

Erum að horfa á borgarstjórnarfundinn í beinni og þetta er líkara Gettu betur keppni frekar en fundi. Áhorfendabekkirnir eru fullir af fólki sem hrópar og púar. " Villi farðu heim" eða "Nú segjum við stopp". Ég fagna því að Íslendingar láti í sér heyra þegar þeim misbíður en menn verða nú að kunna sig. Fundarmenn fá engan frið og það er gripið fram í og öskrað þegar líðnum (skrílnum) mislíkar.
Dagur er eins og hetjan í pontu en greyið hann Ólafur er eins og viðkvæm hrísla. Hann ætti nú að nýta tækifærið, hætta þessu rugli og snúa sér að einhverju öðru.
Villi er bara kjánalegur..... Valdagráðugur og kjánalegur.

Ég segi enn og aftur - Samfylkingin hefur sigrað..........

Dagurinn sem X-D hrundi í borginni

2008-01-22T08:08:00.000-08:00

Já Samfylkingin fékk örugglega heilan haug af stigum eftir síðustu fréttir úr sandkassanum í Ráðhúsinu. Eitt er að skíta á sig og annað að drulla uppá bak. Þegar maður dettur á rassinn í hvaða keppni sem er þá stendur maður upp og gerir betur næst.......
Mér finnst þetta orðið hið alvarlegasta mál og nú væri ekki slæmt ef hægt væri að leita til kóngs eða prests til að stöðva þennan skrípaleik.
Það kæmi mér ekkert á óvart ef Björn Ingi myndi hreinlega ganga i frjálslynda flokkinn til þess að gerast borgastjóri eftir að Ólafur fer aftur í veikindaleyfi.
Finnst líka merkilegt að allir sem standa Ólafi næst, þ.e á lista í Frjálslynda flokknum eru ekki tilbúnir að styðja þessar ráðagerðir hans og X-D.
Merkilegt!

Aftur á skólabekk!

2008-01-21T01:05:00.000-08:00

Eiginmaðurinn segir að ég sé haldin valkvíða en ég er náttúrulega engan veginn tilbúin að taka því. Vandamálið er bara það að það eru svo margir góðir kostir í boði og kannski bara langar manni að velja þá alla.... ok kannski smá valkvíði.
Núna er ég t.d búin að ákveða hvað ég ætla að fara að gera næsta vetur þ.e ef mér verður hleypt að en get hins vegar ekki alveg ákveðið hvort það verður kostur a eða b.
Eftir að hafa velt þessu fyrir mér í gott ár ætla ég að sækja um í MBA námi háskólanna. Skólarnir sem í fyrstu virðast keimlíkir eru ekkert svo líkir þegar maður grandskoðar námið. HR er fancy spancy - með markaðsfræðina á hreinu og reynir með öllu móti að selja manni námið með flottum orðum, útlenskum hot shot gestakennurum og frábærri þjónustu við nemendur. Ég hringi og fæ svo góðar mótttökur í símanum að mér finnst bara næstum eins og viðkomandi sé að biðja mig um að taka þátt í þess með þeim. Það væri náttúrulega geðveikt að fá að upplifa háskólastemmningu á allt öðru stigi en ég hef áður kynnst (sem sagt ekki steingervingastigi) og ég veit að HR er málið hvað það varðar. HÍ er akademískari með eldri prófessorum sem kenna fræðin kannski á annan hátt og bandarísku og bresku ræðusnillingarnir. Hins vegar fær HÍ líka mikið hól fyrir MBA nám sitt. Útskrifaðir nemar gefa náminu góða einkun og segja námið tengjast vel íslensku atvinnulífi.
Svo er annað HR kennir aðra hverja helgi en HÍ alltaf á mán og fimmtudagskvöldum. Það hentar kannski betur að hafa fasta virka daga frekar en að taka helgarnar í tíma fyrir utan lærdóm og annað slíkt. Þá sér í lagi þar sem maður á tvo litla maura sem maður ætlar ekki að fórna fyrir frekara nám.
Þetta verður allt að smella.
Hafið þið einhver góð ráð handa mér - svona áður en ég sendi umsóknina frá mér???????

skólar fyrir stelpur og stráka

2008-01-16T01:55:00.000-08:00

Við vinkonurnar ræðum alloft um börn og allt sem viðkemur börnum. Leikskólamál eru því ofarlega á baugi og við skiptumst á sögum og humyndum í þeim efnum. Þar sem börnin eru hvert í sínum leikskólanum getum við með góðu móti borið hitt og þetta saman og nú þar sem við búum í Danmörku og drengirnir á tveimur ólíkum leikskólum verða ansi margir leikskólar fyrir barðinu í samanburðinum. Já foreldrar eiga að gera kröfur og starfsfólkið á að sjálfsögðu að geta gert kröfur að sama skapi eins og launakröfur. Ég vona bara að Íslendingar fari að átta sig á því að það er ekkert svo slæmt að borga þessu fólki sómasamleg laun - vissulega fylgja aðrar stéttir á eftir enda kominn tími á að hækka þeirra laun líka.
Í umræðum okkar mæðranna finnst mörgum okkar stundum halla á litlu strákana. Þeir leika sér öðruvísi en stelpur eins og flestar mæður hafa uppgötvað og því vert að virða það. Í þeim stefnum sem eru í gangi og margir kunna vel að meta finnst okkur stundum verið að ýta undir að stelpur blómstri kannski pínulítið á kostnað stráka. Mér finnst að einstaklingurinn eigi að fá að blómstra burt séð frá því hvort að hann sé stelpa eða strákur. Strákum finnst mörgum gaman að riddara, sjóræningja, hermannaleikjum. Stelpur leita hins vegar sjaldnar í þessa leiki og þannig er þetta bara. Þessum mun á kynjum reyna sumir að breyta.
Í foreldraviðtalinu hans Birgis talaði leikskólakennarinn um að Birgir mætti vera duglegri með fínhreyfingar - honum þætti t.d ekki gaman að perla sem er gott tæki til að þjálfa upp fínhreyfingar en það væri hins vegar þannig með flesta strákana og ekkert til að hafa áhyggjur af. Hún sagði það algengara á þessum aldri að stelpurnar væru mjög flinkar í öllu sem heitir fínhreyfingar því þær leituðu meira í leiki eins og að perla og að klæða sig og dúkkur í og úr fötum. Strákarnir væru meira að kubba eða að leggja bíla og lestarteina og vissulega þjálfast þeir við það. Hún sagði þennan mun hrikalega áberandi og þannig væri þetta bara. Þau fengju öll að velja sér leiki eftir áhugasviði þegar þau eru ekki að vinna í einhverju öll saman.
Góð vinkona mín heima kvartaði um að sonur hennar sem er algjör stríðs-riddara-hermaður þætti ekki nógu skemmtilegt á leikskólanum. Á leikskólanum hans er ekket legó né playmó og bara lítið um þetta hefðbundna stráka dót. En nóg er af dúkkum og dúkkufötum og perlum. Af hverju má ekki aðeins fara að virða það að strákar og stelpur eru ólík jafnvel þótt um 4 ára krakka er að ræða. Margar kannanir sýna að strákum hreinlega leiðist í skólum og leikskólum. Ættum við ekki að leitast við að byggja upp skólaumhverfi sem hentar öllum.

"Að láta drauminn rætast"

2008-01-15T04:01:00.000-08:00

Ég las grein í sunnudagsmogganum undir þessari yfirskrift. Hún segir frá sextugri íslenskri konu sem er komin með uppí kok af íslenskri rútínu. Hún tók því ákvörðun að breyta til og er búin að kaupa sér hús í einhverju smáþorpi í Kína. Í byrjun hljómaði þetta pínulítið eins og það að alltaf skal maður halda að grasið sé grænna hinum megin en eftur lestur greinarinnar er skoðun mín önnur. Hún hefur undirbúið þetta allt saman alveg ótrúlega vel. Hún er einstæðingur og hefur ráðið sér kínverskan aðstoðarmann sem mun aðstoða hana í fyrstu að koma sér inn í kínverskt samfélagið.
Hún ætlar heldur ekki að sitja auðum höndum því hún er búin að ná sér í kennsluréttindi og stofna dansstúdíó og ætlar að kenna Kínverjum ensku og dans.
Merkilegt svona fólk. Að ætla bara einn daginn að verða kínversk eftir góða hálfa öld "í kuldanum".
Finnst greinar í þessum dúr alveg ótrúlega skemmtilegar og lumar sunnudagsmogginn yfirleitt á einni slíkri.

amma Greta í heimsókn!

2008-01-12T10:01:00.000-08:00

Við hjónin erum hvort í sínum mömmufaðmi þessa helgina og bara frekar sátt. Styrmir ákvað að skella sér á klakann yfir helgina og mamma ákvað því að koma til frumburðarins, dótturinni til yndisauka. Drengjunum finnst svo sem heldur ekkert leiðinlegt að hafa ömmu sína. Arnar Kári kallar hana reyndar afa enda mikill afastrákur en amman er búin að sjá til þess að því hefur verið breytt með þrotlausum spurningum: "Hver á þig?" Í byrjun sagði hann avva en er nú farinn að segja ammmma - æfingin skapar meistarann......

Við erum búnar að kemba helstu skvísuverslanirnar og nóg er af þeim hér í bæ. Amman er búin að dressa sig upp á útsölunum og ég fengið smá fyrir minn snúð. Svo hötum við ekki að setjast á kaffihús og fá okkur kaffi og meðí og því hafa nokkur slík verið styrkt. Ættarhöfðinginn heitinn hefur svo sannarlega kennt okkur hvernig á að njóta góðra stunda og eins og flestir nautnarseggir vita er það aldrei gert betur en með kaffisopa og einhverju sykruðu með.

Það er því hægt að segja að þessi síðasta önn okkar hér í Danaveldi byrji með meiri krafti en áður hvað góða gesti varðar og stefnir allt í frábæra mánuði í feiknagóðum félagsskap.

smá fyrir ömmurnar og afana xxx

2008-01-09T12:22:00.000-08:00

Bóndinn minn

2008-01-06T14:24:00.000-08:00

Jólin voru notaleg í alla staði. Það fór vel um okkur á Sjafnargötunni eins og alltaf enda einstakt fólk þar á bæ.
Það var líka ýmislegt brallað fyrir utan almenn árleg jólaboð. Birgir Steinn fékk sinn yndæla sorpudag með afa Óskari en þá er tekið hressilega til í garði eða bílskúr og svo endað á uppáhalds staðnum hans, Sorpu, eftir þrek, svita og tár. Amma Greta segir þessar heimsóknir hans alveg bráðnauðsynlegar og ýmislegt klárist sem hafi staðið til að klára lengi. Verkstjórinn er nefnilega ansi kröfuharður og vinnusamur og afarnir þurfa að hafa sig alla við þegar hann mætir til þeirra í heimsókn. Engar pásur og það verk skal klárast sem hafið er!
Hann fékk líka að taka þátt í að velja eða kannski réttara sagt valdi sjálfur jólatréð fyrir Bollagarðana og við vorum öll sammála að tréð þar sem er alltaf um 3 metrar á hæð hefur aldrei farið yfir 4 metrana fyrr en nú. Birgir Steinn fékk nú líka að skreyta jólatréð og það hjá báðum ömmu og afasettum. Á Sjafnargötunni talaði amman um að tréð hefði sjaldan verið svona VEL skreytt - þ.e mikið skreytt og úti á nesi var þetta svipað. Þar stóðu jólatrésskreytingar yfir í 3 tíma - án pásu því ömmunni þar á bæ hefur tekist að safna hreint ótrúlega miklu skrauti á sínum búskaparárum. Sumt skrautið hefur því verið hvílt á milli ára en þessi jólin fór allt upp því vinnuhesturinn skipaði fyrir. Allt skal upp og áfram nú!
Ég held að hann Birgir Steinn minn sé með ansi ríkjandi bóndagen og því alveg málið að fara að finna býli sem hægt er að koma honum á eftir örfá sumur.

Jóla hóla

2007-12-18T03:09:00.001-08:00

Djöö er ég sátt við kellinguna. Átti eftir nokkrar jólagjafir, öll jólakort, þvott og pökkun fyrir heimferð en nú tæpum sólarhringi síðar er listinn tómur. Get reyndar ekki tekið að mér allan heiðurinn - kallinn er nú líka búinn að vera dáldið duglegur.

Vippuðum kortunum upp á klukkara en viðurkenni það að þau fá nú ekki kortaverðlaunin í ár en þau duga. Jólakveðja og mynd. Pökkunin sama sem búin og þar stóð karlinn eins og varðhundur við töskurnar. Við lentum nefnilega í því síðast að þurfa næstum því að borga yfirvigt á leiðinni til Íslands svo að heimferðin var ansi overweighted.. örugglega slegið góð 100 kílóin.
Nú eru ekki tekin dress fyrir hvern dag og það fá allir létta pakka.

Einn dagur í heimferð - erum farin að hlakka miiikið til.

Veikindi og próf

2007-12-17T01:14:00.000-08:00

Undanfarnir dagar hafa verið dáldið svona óeðlilegir ef svo má segja. Arnar Kári hljóp allur upp í útbrotum eftir annars skemmtilega ferð í dýragarðinn á laugardaginn og síðan þá höfum við bara hreinlega verið með hann hjá læknum. Læknahelgin okkar byrjaði á laugardagskvöldið á læknavaktinni þar sem annars frekar þreyttur læknir tók á móti okkur. Mér leist ekkert á kauða sem virtist frekar vilja komast af vaktinni en að greina hvað væri í rauninni að hrjá drenginn. Hann greindi hann með einhvern vírusinn og sendi okkur heim. Um nóttina versnaði gutti heldur mikið og var allur líkaminn þá orðinn útsettur í ljótum útbrotum og andlitið þrútið og flekkótt. Læknirinn sem kom þá var nú sammála okkur og fannst þetta líta svona frekar illa út gaf honum antihistamín við ofnæmisviðbrögðunum og eftir klukkutíma virtist þetta eitthvað vera að hjaðna. Hann kvaddi okkur svo með þeim orðum að ef að tunga og varir færu að þrútna og við sæjum að hann færi að erfiða við öndun ættum við að hringja á 112 eða fara strax upp á spítala. Lillinn væri augljóslega með ofnæmi fyrir einhverju en hugsanlega gæti vírusinn í kannski bland við eitthvað annað verið orsökin. Í nótt vöktum við svo Arney og Pippa um 2 leytið því okkur leist ekkert á blikuna. Hann var aftur orðinn útsteyptur í upphleyptum útbrotum og öndunin hávær og þegar maður horfði á brjóstkassann þöndust við- og rifbein meira út en vanalega. Foreldrarnir keyrðu í loftköstum uppeftir með lillan hálfsofandi í aftursætinu og ég get sagt að þá var ég farin að skjálfa. Við höfðum velt því fyrir okkur hvað gæti hafa triggerað þetta og áttuðum okkur á því að bæði rétt áður en útbrotin birtust í fyrstu og svo aftur í gærkvöldi hafði Arnar fengið eitthvað sem innihélt hnetur. Við þekkjum lítið hnetukríli ansi vel og höfum lært að þekkja allt um þann óvætt og vitum að í þeim efnum er allur varinn góður. Því var ekki um annað að ræða en að þeysast uppeftir. Ofnæmi geta birst án nokkurs fyrirvara og við vitum að með bráðaofnæmi hefur fólk stundum orðið of seint. Það var því ekki í boði og við fórum aðeins sáttari frá slysadeildinni. Litli gaurinn er augljóslega með einhver ofnæmisviðbrögð eins og áður hefur komið fram en læknunum fannst engin ástæða til að óttast. Öndunarvegurinn var ekki þrengdur heldur var hann kominn með astma sem orsakaði öndunarerfiðleikana. Nú er ég sem sagt enn og aftur á leiðinni með hann til læknis til að panta ofnæmispróf sem við fáum svo eftir áramót. Við þurfum því að fylgja ráðum þeirra sem vita og reyna að sniðganga hnetur, egg og fisk eftir besta megni þangað til annað kemur í ljós.

Styrmir mætti svo í síðasta prófið sitt í morgun ósofinn og úttaugaður. Hann útskrifast alveg örugglega með tvo mastera héðan. Annan í transport og logistic og hinn sem fyrirmyndar fjölskyldufaðir. Það er sko breytt sem áður var að maður gat farið útsofinn og vellærður í próf. Nei nú er bara að duga eða drepast og jú standa sig vel allan veturinn því það gæti farið svo að maður nái varla að opna bók fyrir lokaprófið - hver veit!

Við öndum þó léttar í dag en í gær, þakklát fyrir það að eiga góða vini hér sem eru alltaf tilbúnir að aðstoða, þrátt fyrir að hafa nóg á sinni könnu, þegar eitthvað kemur uppá.

upp og niður - út og suður

2007-12-11T10:29:00.000-08:00

Erum að skríða saman eftir vænan viðbjóð. Við hjónin náðum okkur nefnilega í agalega kúkapest og höfum vægast sagt slegist um klósettskálina. Já ég held ég láti þessa lýsingu duga því penni frásögn á úrgangsgusum upp og niður verður ekki náð með neinum hætti. Það sem verra var að við láum eins og slytti á milli þess sem við hlupum inn á klósett og gátum því illa sinnt ungum tveimur sem voru einnig í "veikindafríi". Annar með augnsýkingu og hinn með einhverjar hitakommur. Já það var hin mesta þrekraun að komast í gegnum daginn. Þökkum fyrir sjónvarpið og það að sonum okkar þykir ekkert svo leiðinlegt að glápa á imbann.

Það styttist í heimferð og sá eldri orðinn nokkuð spenntur. Ætlum að eiga notalegar stundir heima og reyna að slaka svolítið á, njóta þessa tíma í botn. Styrmir verður á fullu í skólanum þangað til svo að smá afsleppelsi og rólegheit verða vel þegin veit ég. Amma Dísa, afi Óskar og Halla eru nú að að búa sig undir hernám en ég veit að hin amman og afinn eiga fegin eftir að létta á þeim - enda bara spenningur að fá litlu karlana heim. Þeir eiga líka eftir að njóta þess að komast í smá dekur. Birgir talar mikið um þau því hann veit að það eru bara nokkrir dagar til stefnu og sagðist sávna afa síns og ömmu. Litli karlinn gasprar ammmmma og avvvvvva á eftir þeim stóra og á örugglega eftir að taka á móti þeim gömlu eins og hann hafi ekki gert annað, hann er svo mikill ljúflingur.

Fyrir Urði og hina sem eru á fullu að undirbúa jólin.

2007-12-07T07:54:00.000-08:00

Súkkulaðibitakökur RITZ- HÓTELS

450 gr. smjör (skorið niður)
2 bollar sykur
2 bollar púðursykur
4 egg
2 tsk. vanillusykur
4 bollar hveiti
5 bollar blandað haframjöl (3 bollar haframjöl + 2 bollar hveiti)
1 tsk. salt
2 tsk. lyftiduft
2 tsk. matarsódi
3 bollar brytjaðar herslihnetur
750 gr. brytjað suðusúkkulaði

Blandið haframjölinu fyrst saman í hrærivél. Hinum hráefnunum svo bætt við og allt hrært saman.
Bakað við 170 gr. í 8-10 mín

Munið að deila uppskrifinni kannski í 3 þá fáið þið alveg feikinóg af gómsætum súkkulaðibitakökum :)

Ritz !

2007-12-06T11:46:00.000-08:00

Ég náði mér í smákökuuppskrift og þegar ég var komin vel af stað í að slumpa hráefnunum í skálina tók ég eftir því að hrærivélin mín sem er nú bara þessi týpíska eðal Kitchen aid réð engan vegin við magnið. Smákökurnar kallast Ritz-súkkulaðibitakökur og eru víst kenndar við samnefnt hótel, eða svo segir sagan. Það getur mjög auðveldlega passað því nú eftir að hafa tekið 6 plötur úr ofninum og hent tveimur sökum bruna að þá er heil stór skál af deigi afgangs. Þetta er sem sagt uppskrift í örugglega 30 þús kökur og svo margar kökur á rassinn á mér verður ekki falleg sjón. Því datt mér í hug að auglýsa deig fyrir ykkur í hverfiinu sem kannski lesið bloggið og langar að henda í nokkrar smákökur.
Auðvitað hefði ýmislegt átt að kveikja á perunni eins og 750 gr af súkkulaði. En....................... :)

Jafnrétti og aftur jafnrétti

2007-12-05T03:34:00.000-08:00

Ég eins og flestir held ég, kíki stundum inná blogg einnar annars örugglega ágætrar konu, Sóleyjar Tómasdóttur að nafni. Ég dáist af fólki sem þorir að taka aðra stefnu en þá sem allir aðrir taka. Tala af eigin sannfæringu þó að fáir taki undir. Ég er hins vegar ekki alveg á því að barátta hennar sé okkur konum til góðs. Sú var tíðin að konur, skörungar miklir, börðust með kjafti og klóm fyrir grunnréttindum kvenna sem manni finnst bara almenn mannréttindi. Þrátt fyrir að standa nokkuð jöfn að vígi í dag er enn þörf fyrir jafnréttisumræðu og baráttu. Flestir þeir karlmenn sem standa mér nærri eru fylgjandi fullu jafnrétti og ég held satt að segja að flestir íslenskir heilvita karlmenn séu á þeirri skoðun. Pabbar hvetja stelpur sínar til menntunar og frama - til dáða, janft og syni sína og því er báráttan okkar allra. Ég held satt best að segja að íslenskir karlmenn séu einir bestu eiginmenn sem völ er á. Alla veganna er svo hægt að segja um þá sem ég þekki til. Þeir eru frábærir feður, makar, uppalendur og vinir og eru tilbúnir að mæta eiginkonum sínum á miðri leið í námi og starfi svo að báðir aðilar fái að blómstra og dafna.
Því tel ég að ákveðnar konur séu jafnvel að gera okkur konum og þjóðfélaginu í heild sinni grikk með háværum köllum um jafnrétti sem er í raun farið að snúast um eitthvað allt annað en jafnrétti.
Mér finnst ekki skipta máli hvort að stelpur klæðist bleiku og strákar bláu. Það er ekki niðrandi fyrir stelpu að klæðast bleiku og ekkert verra en að klæðast bláu. Litir á fatnaði skipta ekki máli! Eins finnst mér jafnréttisbaráttan ekki eiga að snúast um það að gera kynin einsleit. Við konur eigum að vera stoltar af því að vera konur, að líta út eins og konur með brjóst og mjaðmir. Það er ekkert neikvætt að vilja líta vel út, finnast gaman að klæðast pilsum, kjólum og háum hælum sem jafnvel ýta pínulítið undir kynferðið. Það er ekki það sama að vera kynvera og gleðikona. En þarna virðast þær "jafnréttis stöllur" ekki vera sammála mér. Er jafnrétti sem sagt náð þegar allar konur eru farnar að klæðast síðbuxum og rúllukragabolum, ég bara spyr? Nei þarna er baráttan dottin í eitthvað bull. Kynin eru ólík og það vitum við sem eigum börn að sumt er eins og það er ekki af því við foreldrarnir stýrum því. Auðvitað hefur umhverfið áhrif en strákar og stelpur eru líka ólík af náttúrunnar hendi.
Það sem skiptir höfuð máli er að stelpur og strákar fái jöfn tækifæri, virðingu, hvatningu og hól.... Það er mikið rætt um konur í stjórnunarstöðum í dag og kynjakvótinn sem á að nýtast báðum kynjum til að jafna hlutfallið á vinnustöðum, nýtist konum líklegast ennþá betur þar sem karlar hafa hingað til aðallega verið í forstjórastöðum fyrirtækja. Ég held að þetta muni jafnast betur með tíð og tíma og við ættum frekar að stýra baráttunni til yngri stelpna. Hvetja þær til dáða jafnt og stráka þ.e ef áhuginn liggur á þessu. Reyna að auka sjálfstraust þeirra þannig að þær þori ef þær vilja.
Í þessari umræðu má heldur ekki gleyma því að við erum að tala um jafnrétti og ekkert af þessu má vera á kostnað strákanna okkar. Í þessu sem öðru á hæfasti aðilinn að standa uppúr.
En svo er annað. Um leið og þjóðfélagði hvetur fólk til menntunar og árangurs í starfi hver á þá að sjá um litlu börnin okkar sem taka við af okkur seinna meir. Það er yfirleitt þannig í dag að báðir aðilar vinni úti og jafnvel heilan vinnudag sem er oft á tíðum mikið meira en 80 stunda vinnuvika. Á sama tíma eru leikskólamál í tómu tjóni og kennarar hundóánægðir og ég tala nú ekki um leikskólakennara. Börn á Íslandi virðast ekki komast á leikskóla fyrr en fyrsta lagi að verða 2 ára og fram að því eru dagmæður vanfundnar eins og hvítir hrafnar. Vuggestue kerfið danska er það sem mér finnst að við Íslendingar ættum að taka upp. Hér komast öll börn inn á vöggustofur í kringum 6 mánaða aldur. Ég ætla að leyfa mér að segja það hér og nú að með fullri virðingu fyrir dagmæðrum (og ég þekkti eina ansi góða) að þá er þetta kerfi það eina sem virkar að mínu mati. Dagmæður hafa flestar hvorki aðstöðu né bolmagn, þó að þær séu allar að vilja gerðar, til að bjóða uppá jafn góða þjónustu og vöggustofa.
Við erum ríkt þjóðfélag og eigum að fara fram á allt það besta fyrir börnin okkar sem og aðra þegna þess og þá gæti ég nú farið að tala um gamla fólkið, en það verður annað blogg.

Kveðja Anna með munnræpu

gestir og gleði

2007-12-04T00:51:00.000-08:00

Jiiiii minn eini hvað sonur minn er glaður að hafa Habb oh Hellu í heimsókn. Hann hleypur í fangið til frænda síns þegar hann hittir hann eftir leikskóla, vill leiða hann og var úber spenntur þegar Hrafn frændi átti að passa hann og svæfa. Við hjónin nýttum tækifærið og fórum út að borða og Hrafn frændi fékk smá æfingu í svæfingum á meðan.
Við nutum þess að komast út saman, sonur minn var alveg í skýjunum og Hrafn nokkuð sáttur með sig eftir kvöldið að hafa komið honum niður á nokkuð góðum tíma án þess þó að láta allt eftir gaursa (eins og síðast). Sem sagt allir sáttir.
Jólasveinninn er annars að koma sterkur inn með pakka á dagatalið á hverjum morgni. Við foreldrarnir höfum líka fengið smá pásu í uppeldinu á meðan, svona þannig. BS er mjög meðvitaður um að jólasveinninn sé lagður af stað úr fjallinu þegar hann er á leiðinni uppí rúm á kvöldin og er fljótur að sofna svo að sveinki komi örugglega við á AHG 24. Já þrátt fyrir að við notumst svona aðeins við Sveinka í uppeldinu þessa dagana þá er þetta atriði alfarið komið frá honum sjálfum. Það er líka mikið jóla jóla um að vera á leikskólanum og hann nýtur þessa tíma í botn, er að föndra jólagjafir og jólaskraut og er greinilega mikið jólabarn litli sveinninn okkar. Litli kallinn er líka voða glaður þessa dagana sem aðra og finnst H&S ekki síður spennandi tvíeyki en hinum á heimilinu. Henti sér meira að segja í fangið á þeim þegar þau mættu fyrsta daginn. Ég held að hann verði rosa glaður að sjá ömmur, afa, frænkur og frændur enda mikilvægt fyrir snúlla að fá nóg af þeim núna um jólin.

kvöldbrölt á vefnum

2007-11-28T12:49:00.000-08:00

Fann þennan á youtube og varð bara að setja hann hingað. Hann heitir Jamie Scott. Kannski smá svona í anda James Blunt sem við vorum btw að kaupa okkur miða á. Hann verður hér í mars og við ætlum að fara og sjá hann. Maður verður nú að nýta þetta í botn hér á lokasprettinum og fara að sjá þá sem varið er í. Ekki gera þeir sér ferð til Íslands nema jú ef þeir eru fengnir af einhverri peningamaskínunni og þá er hvort eð er enga miða að fá.

Er annars bara í einhverju dóli og þá kem ég yfirleitt við á youtube eins og þið hafið fengið að kynnast, hehee.

Jæja góða nótt - ætla snemma í bólið eftir alltof margar slitróttar nætur í röð.

jólaundirbúningur

2007-11-27T15:42:00.000-08:00

Eftir að ég náði í jólasveininn sem telur niður dagana er ég mjööööög meðvituð um það hversu hratt tíminn líður og að jólin séu á næsta leyti. Dáldið stressandi en þó ákveðið aðhald líka.
Ég er að njóta þess í botn að þurfa ekki að vera mætt neins staðar í vinnu á ákveðnum tíma né að þurfa að læra og lesa fyrir tíma og próf. Ég er búin að baka tvær sortir og er nú þessa stundina að föndra risastórt jóladagatal sem mun príða eina auða vegginn frá og með 1.des. Sveinki mun því ekki klöngrast inn um glugga hér að nóttu til og setja pakka í skó enda bara creepy. Aðstoðarmaður sveinka mun sjá til þess að drengirnir á AHG 24, 2th fái litla pakka frá "jólasveininum" á jóladagatalið. Þannig mun það alla veganna vera í ár, á meðan engir aðrir kallar og krakkar geta haft áhrif með spurningum eins og "hvað fékkst þú í skóinn?" og þess háttar. Þessi aðstoðarmaður er líka búinn að vera að sanka að sér alls konar dóti og nytjavörum sem drengjunum sárvantar. Hlutir eins og vettlingar, trélitir, húfa og litlir bílar svo eitthvað sé nefnt bíða nú eftir að fá að komast á dagatalið á veggnum. Veit reyndar ekki hvort að mamman eða strákurinn sé spenntari og þó....... hann er nú alveg dáldið fyrir pakkana eins og kellan. Svo sinnir sveinninn líka mikilvægu hlutverki í því að koma drengnum í bólið (sem tekur á eftir að snuddan fékk að fjúka) og því alveg snilld að láta sveinka koma frá 1.des. Já maður kann sko öll helstu trixin enda man ég sjálf eftir því þegar þau voru notuð á mig. Var víst dáldið svipuð BS með það að vera lengi að sofna - en guð hvað það hefur blessunarlega elst vel af mér. Er víst óþolandi fljót að sofna nú á tíðum.
Á meðan styrmir lærir á kvöldin, þessi elska, þá sit ég með kaffi latte og föndra. Klippi, sauma, lími og bara nefnið það. Keypti meira að segja garn og prjóna og er að hugsa um að fara að rembast við slétt og brugðið. Var aldrei góð í því hér á sínum tíma. Fékk yfirleitt skammir fyrir að prjóna of fast og brjóta nálar í handavinnutímum hér í denn.
Gaman að því!

listamennirnir í fjölskyldunni

2007-11-25T05:15:00.000-08:00

Ykkur fagurkerana, eins og stalla mín í bransanum myndi orða það :) hvet ég til þess að fara inn á síðuna icelanddesign.is. Þar eru til sýnis hugmyndir af íslenskri hönnun í jólapakkann og á bróðir minn þar eitt hönnunarstykki. Stráksi var nú bara að finna betri lausn fyrir allt gullið hennar Stellu sinnar en er nú í kjölfarð farinn að framleiða hugmyndina í stórum stíl. Saltfélagið selur skartgripastandinn sem er er í laginu eins og tré og er alveg sérstaklega hentugur til síns brúgs.
Já stráksi bara kominn í buisness - þó fyrr hefði verið. Það er nú bara með þá suma náttúrutalentana að þeir eru ekkert sérstaklega á því að selja þessar annars afbragðhugmyndir sínar.

Frænku mína hana Brynhildi er líka að finna á síðunni eða réttara sagt súkkulaðifjöllin hennar. Mjög flottir súkkuaðimolar sem henta fyrir hvaða tækifæri og tilefni sem er. Ég væri t.d afar glöð að fá svona flott og gott súkkulaði í pakkann minn.

Svo þegar heimasíða súkkulaðimolanna kemst á laggirnar þá get ég líka montað mig af systur minni sem er vefhönnuðurinn í fjölskyldunni og á fullu að hanna heimasíðu molanna.

Já þeir eru misskiptir listhæfileikarnir og sumir virðast bara fá meira af þeim í vöggugjöf en aðrir, það er víst.

Bryllup

2007-11-22T07:37:00.001-08:00

Geri ráð fyrir að allir helstu smjattpattar landsins séu með harðsperrur í kjálkavöðvum og lafandi tungu eftir brúðkaup aldarinnar. Vísir.is er búinn að næra okkur sem ekki gátum rölt ofurhægt um miðbæinn síðastliðinn laugardag með myndum og slúðri. Maður er náttúrulega búinn að kíkja og sjá þennan flotta hóp af "vinum og ættingjum" sem virðast vera nær allir íslendingar sem þykja hafa peningavit eða -völd. Undarlegast fannst mér að sjá forsetann sjálfan í þessum hópi en auðvitað geta þau verið perluvinir eins og bara Siggi og Jói. Þeir Jón Ásgeir og Ólafur voru jú næstum nágrannar á Nesinu og því er þetta allt mjög lógíst, enda allir Nesbúar hinir mestu mátar.
Það sem ég hins vegar skil vel og það er að ef að ég ætti einhverja hundruði milljarða eða hvað það nú er þá myndi ég þokkalega láta Karl Lagerfield hanna kjólinn, fá U2 til að spila eða bara whatever til að gera þennan dag einstakan fyrir mig og mína nánustu. Þegar maður á svona mikla peninga - af hverju ekki að nota þá. Til hvers eru þeir ef ekki til þess?

Við erum líka á leiðinni í brúðkaup hjá síður ómerkara fólki á morgun. Kristín og Halli vinir okkar eru á leiðinni í danska hnappeldu og það verður gaman að fá að vera með þeim á þessum yndislega degi sem brúðkaupsdagurinn er.
Finn hlýju í mínu hjarta þegar ég hugsa til dagsins míns....

Anna Matt í Köben

2007-11-22T03:35:00.000-08:00

Ég sat í tölvunni og var að vinna í nýju vinnunni minni, sem ég hef ekki talað mjög hátt um, þegar ég finn allt í einu skrítna brunalykt. Haldið að það hafi ekki bara kviknað í batteríssnúrunni og því hef ég verið tölvulaus í nokkra daga. Ég segi nú bara eins gott að þetta gerðist á meðan ég sat við tölvuna því maður býður nú ekki í svona rafamagnsbruna ef út í það er farið. Kennir manni að slökkva á rofum. Er alltof kærulaus - með 100 raftæki um allt og pæli yfirleitt ekkert í neinu.
En varðandi vinnuna þá munið þið sem viljið geta lesið smá eftir mig í tímaritnu Hús og híbýli um Íslendinga í Kaupmannahöfn. Skyndilega sat ég nefnilega algjörlega verkefnalaus í alltof hljóðu heimili og ákvað bara að verða mér út um smá verkefni. Allt öðruvísi en ég hef áður gert og það er ákkúrat málið. Stend á tímamótum og veit ekkert í minn haus og þá er bara að prófa eitthvað allt annað og sjá hvert það leiðir mann. Mér líður pínu kjánalega yfir þessu öllu þar sem ég hef nú ekki skrifað mikið meira en skólaverkefni, blogg og jú ansi flottan fræðslubækling. En það er allt og sumt. Nú er bara að sjá hvernig þetta kemur út.......... Þoli mjög auðveldlega gagnrýni (ekki of mikla þó) þannig að nú er bara að aðstoða blaðamanninn og senda henni línur. Of klént, of langt, of stutt, of mikil froða, of lekkert........ eða flæðið í centrinu ekki nóg. Grín !
Sem fyrrum áhorfandi Innlits útlits þá hef ég reynt að stela ekki línum drottningarinnar í bransanum en það eru nú ekki til mörg góð íslensk orð í sama dúr. Spurning um að bjalla í Völu og fá svona smá input í þetta, alveg spurning.

Good times

2007-11-14T01:30:00.000-08:00

Nokkrar góðar úr fjölskyldualbúminu!

Yndislega fallegur dagur - í alla staði

Smá tjill á ströndinni

Já það er eins gott að ritskoða allt, meira að segja brúðarmyndirnar - maður veit aldrei hvenær strípalingarnir poppa upp.

Kúkapestir og kósíheit

2007-11-13T02:20:00.000-08:00

Átti dag með sjálfri mér í gær. Lagði af stað á hjólinu mínu eftir að hafa komið drengjunum á leikskólann og ákvað bara að láta vinda stjórna því hvert ferðinni væri heitið. Hér eru það ekki brekkur heldur vindar sem gera manni erfitt fyrir á hjólinu. Karlpeningurinn er búinn að eiga í "tynd mave" um helgina og það var því nokkuð gott að fá smá viðringu. Það náði einhver vírus að koma sér vel fyrir sem olli þyngdartapi, lystarleysi og endalausum þvotti hjá að sjálfsögðu öllum nema húsfrúnni. Hefði verið fínt að losna við smá - án þess að þurfa að hafa fyrir því. Það hefði nú örugglega komið fljótt á aftur. Eitt bounty og kaffilatte og allt komið á sinn stað.
Damn hvað bounty er annars gott....
Hjólaferðin lá uppá Vestebro og þar hjólaði ég um og virti fyrir mér lífið á Istedgade og nágrenni. Þar má segja að verslun og viðskipti ráði ríkjum í öllum mögulegum skilningi.
Hvert hverfi hefur sinn sjarma og þarna eins og svo sem alls staðar annars staðar hér datt ég inn í öðruvísi skemmtilegar búðir - ekki dónabúðir, tek það fram, þó að það sé nóg af þeim þar.
Keypti mér einn kertastjaka í safnið. Þetta er eiginilega pínu minn tími - veturinn með dimmunni því þá get ég haft kveikt á kertum alveg frá kl. 4. Því er líka alveg bráðnauðsynlegt að eiga nóg af kertastjökum, jabb er aldrei í vandræðum með að fá hvatningu frá sjálfri mér þegar ég sé eitthvað svoooo nauðsynlegt eins og þetta. Keypti líka einn kjól því það eru líka að koma jól og þá verður maður að eiga falleg NÝ föt. Ahhhhaaaaaa.

Hagfræðíska

2007-11-12T01:09:00.001-08:00

Það er oft erfitt fyrir hinn almenna borgara að halda athyglinni þegar kemur að tali um vísitölur og gengisjöfnuð. Sjálf hef ég blessunarlega mann mér við hlið sem hefur svo ansi oft þurft að útskýra sama hlutinn. Fyrir nokkrum árum buðu bankarnir 100% lán á nær engum vöxtum, eða svo var sagt. Sumir keyptu sér fullt og aðrir breyttu gömlum lánum og allt voru þetta mikil gylliboð. Í dag er ástæða til að hafa áhyggjur. KB banki eða eigum við að segja ljóti kallinn - arðrænir landann og nú er svo komið hjá mörgum að eftir tilkynningar um hækkun vaxta húsnæðislána uppí hvað 7% er líklegt að fasteignamarkaðurinn sé staðnaður eða þó frekar á blússandi ferð niður á við. Fasteignasalar halda þó afram að koma fram í fjölmiðlum og segja markaðinn blómlegan sem aldrei fyrr, ahaaaa. Það sem verra er að góðu lánin sem áður fyrr voru þau bestu sem sést höfðu í langan tíma eru núna orðnir fjötrar fyrir marga. KB banki er vissulega ekki bara að hugsa um að græða eins og allir segja heldur líka að reyna að halda sér á floti. Bankarnir eru ekki með peningatré eða einhverjar aðrar peningamaskínur innandyra - því peningar vaxa ekki á trjám. Þeir taka lán fyrir þeim lánum sem þeir lána og þannig koma peningarnir - auk færslugjalda og einhverra vaxta af sínum lánum og þess háttar en mergur málsins er að enginn vill tapa og allir eru að hugsa um sig. Þegar manni er boðið gull þá hlýtur maður að þurfa að gera eða gefa eitthvað í staðinn. Það er enginn svo gjafmildur að hann sé tilbúinn að útdeila peningum af því bara - eða að minnsta kosti mjög fáir og alveg örugglega ekki fyrirtæki sem vinna við að búa til peninga með ýmsum leiðum. Mér finnst þetta súrt eins og öllum öðrum en það er líka súrt að hugsa til þess að fyrirtæki eins og KB banki geti sett jafn fáránlegar klausur í samninga sína eins og: Ef ég lána þér þá ertu skuldbundinn mér í hvað 40 ár - sama hvað. Eða ef ég lána þér húsnæðislán á 4% vöxtum þá get ég, ef ég hef tekið of mikið af lánum og lánað of mörgum, ákveðið seinna meir að banna öðrum að taka yfir þín lán þegar þú vilt selja - ekki nema kaupandi þinn sé tilbúinn að greiða 7%vexti af lánunum.
Nú er bara að sjá hvert þetta allt stefnir. Held að einhver góður ráðgjafi ætti að koma fram og segja fólki að nú sé tími til að hægja á sér - gera þetta en ekki hitt með hag einstaklinganna í huga. En hverjum á að treysta í græðgissamfélagi dauðans.
Ég veit bara að þegar ég stóð í mínum fyrstu fasteignarfjárfestingum á dögunum þá hefði ég viljað láta þýða allar klausurnar, því fyrir mér voru sumar á einhverju tungumáli sem ég hef aldrei nokkurn tíman lært.

Kveðja frá Danaveldi

2007-11-08T00:40:00.000-08:00

Þeir sem horfðu á dönsku þættina Nikolaj og Juliu á sínum tíma muna kannski eftir þessum. Mér finnst hann æði og langaði bara að deila þessum skemmtilegu hljómum með ykkur.
Er komin með smá hnút í magann að vera að kveðja Danaveldi eftir bara rétt hálft ár. Okkur líður bara svo rosalega vel............................

Langaði bara að bæta þessu líka við, fyrir ykkur sem vantar ástarballöður í lífið... Hehehehee fær maður nokkur tímann nóg af þeim, alla veganna ekki ástarballöðuvemman ég :)

MIKA

2007-11-07T04:29:00.000-08:00

Elsa fimleikavinkona mín hringdi í mig kl. 6 í gærkvöldi og bauð mér miða á Mika. Eftir 5 mín. umhugsun og spjall við eiginmanninn var kellan bara komin úr skyrslettugallanum og öðrum 20 mín. síðar út á metró stöð. Ég er svo sem enginn fan en gaurinn sem er augljóslega í "hinu liðinu" kann sko að skemmta crowdi, það er víst. Þvílíkur eðal píkupoppari. Tónleikarnir komu því mikið á óvart og ekki var verra fyrir kellingahóp að fá eiginlega bara óvart sæti í stúkunni.
Kvöldið sem sagt breyttist skyndilega úr því að vera rólegt glápkvöld í dúndur stuð og gaman.

Í kvöld erum við svo á leið í mat í leikskólann hans Arnars. Foreldrar tveggja barnanna sem eru by the way 14 mánaða fannst vera kominn tími á að hittast og borða saman. Þau tóku sig því til og boðuðu til fællesspisning kl 17-19 á leikskólanum í dag. Verður örugglega mjög gaman - hlakka til. Nú er bara að setja sig í gírinn og reyna að mingla við hina foreldrana. Þau halda örugglega að ég sé ekki alveg í lagi eftir foreldrafundinn sem var um daginn. Það bara töluðu allir svo hratt og ég var eitthvað að reyna, æi kom ekki vel út. En alltaf gott að fá annan sjéns.....

Lífið er víst ekki eintóm sæla

2007-11-05T23:51:00.000-08:00

Nokkrir góðir vinir hafa þurft að þola smá meira en gengur og gerist á undanförnum mánuðum, vikum og dögum. Lífið er alls ekki alltaf sanngjarnt það er víst. Það er líka augljóst að þessi ódrepanlegi barnalegi sjarmi er nú farinn að dofna með hækkandi aldri. Allt í einu þarf maður að kynnast alls kyns leiðindum og óþægindum sem maður hefur verið svo laus við að þekkja áður fyrr. En þetta er víst lífið eins og þeir segja og því mikilvægara eftir því sem á líður að muna eftir því að njóta þess. Reyna með besta móti að þola þessar mótbárur svo sjálfið, lífið geti haldið áfram þannig að þegar kallið kemur þá kveðji maður kannski sáttur en alla veganna glaður. Ég man eftir að hafa kvatt hana ömmu mína og horft í augun hennar og séð að hún var ekkert orðin leið á þessu eftir 90 ára góða ævi - hún var glöð í hjartanu - henni tókst alla veganna að gleðja aðra.
Held hún hafi líka skilið neistann eftir - dreift til okkar sem eftir stóðum.

Mig langaði bara að segja að ég hugsa til ykkar og vonandi er hver einasti litli hugarorkusnefill stuðningur í rokinu.

Einar Áskell

2007-11-02T01:52:00.000-07:00

Nú rúmum aldarfjórðungi seinna fatta ég um hvað bókin "góða nótt Einar Áskell" fjallar.

HANN VAR AÐ HÆTTA MEÐ DUDDU og gat þess vegna ekki sofnað.

Birgir Steinn ákvað að gefa íkornum og fuglum (eins og hann orðaði það) duddurnar sínar þegar við fórum og hengdum þær upp í duddutré í Fredrikdberghave um síðustu helgi. Hann hefur ekkert notað duddu núna í ansi langan tíma nema rétt bara á meðan hann sofnar og nú ákváðum við foreldrar að það væri kominn tími á að hætta því líka.

Fyrsta kvöldið var erfitt - uhhhuuuu dudddan míííín.

Annað kvöldið miklu betra og nú þriðja og fjórða ennþá skárri.

Það sem er hins vegar breytt er að áður fyrr var drengurinn lagður uppí rúm kl. átta og eftir kvöldlestur eða söng þá sofnaði hann. Núna eftir sömu rútínu tekur við klukkutíma og jafnvel tveggja tíma vesen.

"Ég þarf að pissa, ég þarf aftur að pissa, heyrðu ég er þyrstur, ég burstaði tennurnar ekki nógu vel, ég þarf að kúka, ég er ekki þreyttur, mig langar að hlusta á sögu, viltu lesa aðra bók, má ég leika smá, ég fór ekki í bað..... mig langar í bað, mig langar að horfa á eitthvað, ég er svangur, ég er ekkert þreyttur, má ég fá fleiri kodda......................"

Klukkan tíu dettur Einar Áskell svo útaf alveg dauðuppgefinn eftir langan dag.

Tímamót

2007-10-31T02:40:00.001-07:00

Nokkrir góðir vinir virðast vera á förum frá dönsku höfuðborginni. Þetta hefur verið dálítið merkileg, ný lífsreynsla að kynnast fólki sem á, í byrjun, ekki endilega neitt sameiginlegt með þér nema kannski það að þið eruð nágrannar með svoooo mikla þörf fyrir félagsskap hvers annars. Það fær enginn sérstakan aðlögunartíma því flest þurfum við staðgengla fyrir ömmur, afa og nánustu vini og fjölskyldu sem eru langt langt í burtu. Það er líka dálítið skemmtilega skrítið að koma úr umhverfi þar sem foreldrar, tengdaforeldrar, systkini, ömmur, afar, vinir, vinnufélagar og kunningjar eru allir í seilingarfjarlægð. Maður skreppur ekki í 10-11 seint að kvöldi án þess að hitta alla veganna einn sem maður stoppar til að spjalla við auk þess að heilsa nokkrum öðrum. Þannig er þetta á litla Íslandi eða kannski bara Vesturbæ - Seltjarnarnesi en alls ekki hér. Það er nú bara þannig að eins og manni líður vel í fjöldanum hér þar sem maður þekkir eiginlega aldrei neinn þá sakna ég þess heilmikið að sjá ekki reglulega þessi kunnuglegu andlit sem bara gefa manni þó ekki nema smá bros og nikk. Nú er Arney nágrannakona mín á förum. Ég á eftir að sakna þess að geta ekki stokkið upp í kaffi og smá spjall. Það var oft ansi nauðsynlegt að hitta góða konu þegar maður var svona endalaust heima yfir vetratímann hér fyrsta mánuðina í nýju landi með gaurana heima sem voru alveg eins og ég að venjast nýjum aðstæðum. Á sama tíma kom það líka fyrir að nýja vinkonan gat þurft að sjá ýmislegt sem maður vill nú yfirleitt ekki að aðrir sjái á þessu fyrstu stigum í nýju sambandi eins og öskurköst barnanna og bara úútúrþreytta móður. En allt það gerir þessa reynslu líka sérstaka og lærdómsríka - merkilega. Maður þekkir orðið fjölskyldumeðlimi og vini hinnar með nafni og meira til þrátt fyrir að hafa aldrei hitt þá. Því á ég eftir að sakna þessara vina.

Danska gengið mun þó án efa halda áfram einhverjum skemmtilegum hittingum í hraðanum á Íslandi. Konukvöldin okkar góðu sem hafa orðið að reglu hér munu að minnsta kosti halda sér, það er víst.

Það er liðin tíð....

2007-10-30T02:43:00.000-07:00

.....að þjóðfélag okkar sé einlitt í flestöllum skilningi þessa orðs. Við erum að verða/orðin fjölmenningarsamfélag og því ber okkur að aðlagast því. Ég er líka á þeirri skoðun að það eigi að gera kröfur til þeirra sem fytjast inn á borð við að ná tungumáli okkar og hlýða landslögum og reglum þjóðfélagsisns.
Að endurútgefa eldgamla næstum niðrandi bók um 10 litla negrastráka finnst mér þar af leiðandi ekki í lagi. Nú í ansi mörg ár hafa börn með þennan húðlit verið ættleidd frá hinum og þessum löndum Afríku og Indlands. Ég get ekki ímyndað mér að það sé sniðugt að verið sé að endurútgefa barnabók sem lyktar af vanþekkingu og fordómum. Ok þetta er kannski voða krúttleg bók en ég efast um að allir séu þeirrar skoðunar og þá sér í lagi þeir sem líta út eins og litlu negrastrákarnir í bókinni sem segja úgabúga og dansa í kringum varðeld.
Börn eru algjörlega litblind þegar kemur að húðliti fólks og því eigum við að vera að breyta því? Það er góður eiginleiki að geta litið framhjá útliti að þessu leyti og það mættu margir fullorðnir læra að tileinka sér.
Þegar ég kom heim frá NY um daginn komu Styrmir og Birgir Steinn að sækja mig. Tösku-færibandið bilaði og því þurfti ég að bíða eftir töskunum í tæpa 2 klukkutíma. Þeir feðgar voru orðnir ansi þreyttir og á einhverjum tímapunkti spyr pabbinn hvort að þeir eigi ekki bara að velja sér aðra mömmu. Birgir Steinn hugsar málið og segir svo jú og ég vil fá þessa hér og bendir á eina ansi brúna!
Jabb - hvort að litla kallinum finnist kellan eitthvað föl, það kann að vera, en það eina sem hann hugsaði um var að finna sér mömmulega konu sem gæti kannski komið í staðin fyrir hans.

Haustdýrð

2007-10-29T04:01:00.001-07:00

Við erum dugleg að nýta helgarnar okkar í skemmtilegum görðum hér í Kaupmannahöfn. Fredriksberghave er í okkar uppáhaldi og förum við oft þangað til að gefa öndum, fara á róló en aðallega til að rölta um í náttúrufegurðinni. Það er bara dálítið merkilegt hvað stórborg eins og Kaupmannahöfn á mikið af náttúrudýrð í miðjum stórborgarniðnum. Maður getur alls staðar vikið frá látum og notið þess að vera í ró og spekt með dýrum og mönnum. Það er í rauninni merkilegra hvað smáborg eins og Reykjavík hefur afskaplega fáa svona staði. Laugadalinn og..... hljómskólagarðinn er varla hægt að telja upp í samanburði við þessa listigarða hér og hvern annan get ég nefnt..... kirkjugarðinn.

Er ekki hægt að nýta alla þessa peninga sem eru í umferð heima í uppbyggingu höfuðborgarinnar fyrir þá sem þar búa. Mest sóttu "fjölskyldustaðir" á stórhöfuðborgarsvæðinu um helgar eru hvað Kringlan og Smáralind.

Fredriksberghave var pakkfullur í kuldanum í gær. Ég get hins vegar ekki sagt að mér hafi verið kalt því stemmningin var hreint ótrúleg í haustlitunum.

Hver er til í að koma í samtökin "Reykjavík fyrir fólkið í borginni" - hehe kannski dáldið klént slagorð en því má breyta...... ;)